دلیل اینکه غشای اطراف پوست چشم در نوزادان بسیار نازک است. سفیده چشم آن‌ها رگه‌هایی آبی رنگ دارد. در صورتی که نوزاد دارای زردی باشد سفیده چشم ممکن است زردرنگ به نظر برسد. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

رنگ پوست نوزادان می‌تواند بسیار متغیر باشد از صورتی و سفید یا مایل به زرد تا سرخ طبیعی. پوست کودک بسته به فعالیت بدن می‌تواند بصورت لحظه‌ای تغییر کند. البته مشخصات خانوادگی و همچنین فاکتورهای نژادی بر رنگ پوست کودکتان تأثیر خواهد داشت. در هنگام تولد، پوست نوزاد معمولی صورتی مایل به سرخ است و موقع گریه کردن دوباره سرخ می‌شود. (در طی چند روز اول زندگی، پوست به تدریج سرخی خود را از دست می‌دهد). علاوه بر این دست‌ و پای نوزاد ممکن است خنک و آبی شود. تا روز سوم، نوزاد پسر همچنین ممکن است اندکی زرد به نظر برسد. این شرایط یرقان نامیده می‌شود. این حالت در نوزادان شایع است و گاهی نیازمند درمان خاصی است. #رنگ_پوست #مشخصات_ظاهری_کودک منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

پوست نازک و حساس نوزاد شما در حالت معمولی به محیط جدید واکنش نشان می دهد. جوش پراکنده، ریز و گاهی بزرگ، سفید یا قرمزرنگ که ممکن است در قسمت‌های مختلف بدن و در سه ماهه اول ظاهر شود. علت این جوش‌ها ناشناخته است و نیازی به درمان ندارد. #جوش #مشخصات_ظاهری_نوزاد منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

#یرقان به رنگ مایل به زرد پوست و سفیدی چشم‌ها که گاهی اوقات در نوزادان تازه متولد شده دیده می‌شود، اطلاق می‌شود. یرقان به دلیل ترشح بیش از حد صفرا ایجاد می‌شود وضعیتی که در آن ماده‌ای به نام صفرا به جریان خون راه می‌یابد و بر زیر پوست رسوب می‌کند. کودک شما قبل از ترک بیمارستان از نظر صفرای زیاد مورد آزمایش قرار می‌گیرد. طی دو سه روز نخست، وجود کمی زردی در کودک تازه متولّد شده امری طبیعی است. رنگ زرد یرقان از سر شروع می‌شود و به تدریج به پایین بدن منتقل می‌شود. هنگامی که کبد کودک شروع به توزیع صفرا می‌کند. زردی کم‌کم ناپدید می‌شود. با این همه در ۵ تا ۶ درصد نوزادن نوزادان سطح صفرا به اندازه کافی بالا هست که نیازمند درمان باشند. درمان شامل نوردرمانی (با استفاده از نور فلوئورسنت) و تغذیه مکرر از شیر سینه مادر یا فرمولاسیون خاص است. در بیشتر موارد، درمان می‌تواند در خانه انجام شود. اما گاهی اوقات درمان‌های بیمارستانی مورد نیاز است. اگر سطح صفرای کودک شما در بیمارستان بالاتر از حد نرمال است - اما به اندازه‌ای نیست که نیازمند درمان باشد - پزشک کودک شما ممکن است. برای تست زردی به شما برنامه بدهد. انجام این تست بسیار حائز اهمیت است. اگر سطح بالای زردی درمان نشود. در برخی از کودکان ممکن است منجر یه آسیب نورولوژیکی (مغزی) بشود. به همین علّت اگر متوجه شدید کودکتان خیلی زرد است یا اگر نسبت به موقعی که در بیمارستان بودید یرقان بیشتر بدن کودکتان را درگیر کرد، مطلع کردن کودکتان اهمیت دارد. اگر کودکتان بی‌حال بشود، خوب شیر نخورد، درجه حرارت ناپایدار با تغییرات رفتاری دارد - همه این‌ها علائم بالا بودن صفرا است، باید پزشک را در جریان بگذارید. درمان فوری برای پیشگیری از صدمه دائمی در یک نوزاد تازه متولد شده، مهم است. تغذیه مکرر از شیر مادر به کاهش زردی کمک می‌کند. در صورت اطلاع از هر یک از موارد زیر با پزشک تماس بگیرید: ▪︎ یرقانی (ظاهر زرد رنگ) که فروکش نمی‌کند و در تمام بدن گسترش می‌یابد. ▪︎تنفس سریع‌تر از ۶۰ بار در دقیقه ▪︎ بی‌حالی یا تغییر کلی در فعالیت یا درجه حرارت بدن ︎▪︎ بی‌قراری بیش از حد ▪︎تغذیه کم ▪︎درجه حرارت ناپایدار منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

در صورتی که درجه حرارت بدن کودک بیشتر و یا پایین‌تر از حد طبیعی باشد با پزشک تماس بگيرید. تنها موقعی که فکر می‌کنید پسر کوچولویتان مریض است درجه حرارت بدن او را اندازه بگیرید. موضع اندازه‌گیری درجه حرارت : در کودکان کمتر از سه ماه ٩۰(‏ روزه) از درجه حرارت زیر بغل استفاده کنید. این روش، روشی ایمن و مناسب برای جدا کردن و نصب کردن است. درجه حرارت طبیعی بدن نوزاد: درجه حرارت زیر بغل بین ۹۷/۷ درجه فارنهایت (۳۶/۵درجه سانتیگراد) و ۹۹/۵ درجه فارنهاییت (۳۷/۵ درجه سانتیگراد) است. چگونگی اعمال درجه حرارت زیر بغل : اطمینان حاصل کنید که زیر بغل نوزاد خشک است. نوک ترمومتر را در زیر بغل نوزاد، مستقیما در مقابل پوست او قرار دهید (پوست نباید کاملا نوک ترمومتر را بپوشاند). بازوی نوزاد را با نگه‌داشتن آرنج در مقابل قفسه سینه بر روی بدن قرار دهید. برای تعیین اینکه چه مدت بایستی ترمومتر را قبل از خواندن آن در مکان موردنظر خود قرار دهید دستورالعمل‌های روی ترمومتر را دنبال کنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

آگاه بودن از روند رشد کودک به شما اجازه می‌دهد با مشخص کردن زمینه‌های آسیب‌پذیر پیش از آسیب دیدن فرزندتان، یک گام پیش بیفتید. کودکان کمتر از ۶ ماه: • غل خوردن و دست زدن به اشیاء •خوردن مواد آغشته به سم و غذا و جدال خواهر و برادر بزرگتر از آن‌ها برای گرفتن آن‌ها از او کودکان ۷ تا ۱۲ ماهه: • سینه‌خیز رفتن، تلاش برای ایستادن و راه رفتن از طریق گرفتن وسایل خانه • کشیدن ماهی‌تابه از روی بخاری و یا کشیدن رومیزی به همراه اشیاء روی آن، در چنین مواردی می‌توانیم شاهد وقوع یک صدمه شدید باشیم. کودکان نوپا: • علاقه به کشف کردن، بسیار کنجکاو بودن • گروهی حادثه آفرین در بین سایر گروه‌های سنی •ممکن است با بالا رفتن از کابینت‌های قفل نشده و قفسه‌های بلند به خطر بيفتند. حیوانات خانگی می‌توانند در عین احساس شادی، یک خطر جدی برای کودک باشند. حیوانات خانگی همچنین می‌توانند مبدا عفونت‌های مهمی برای کودک باشد. مراقب عکس‌ العمل حیوان نسبت به کودکتان باشید. برخی از حیوانات خشم و حسادت را تجربه می‌کنند و ممکن است به کودکتان آسیب برسانند. ممکن است مجبور به انجام کاری شوید، مخصوصاً اگر حیوان مرموزی در خانه داشته باشید، هرگز یک نوزاد را تنها با هیچ حیوان خانگی به حال خود رها نکنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد