لایو جشن عید غدیر رو با بچه ها ببینید🤩🎊😇 . اول لایو برای بچه ها یه قصه جالب و ماجرای عجیب خوابستون رو تعریف کردیم و بعد هم کاردستی داشتیم و فعالیت انجام دادیم🤗☘️ . این لایو با حضور جناب آقای احمدرضا اعلایی و جناب آقای محمد جواد روحی برگزارشد👤 . ⁉️شما همراهمون بودید؟ جشن مجازی عید غدیر چطور بود؟ 😊 ⭕بفرستید برای معلم ها و والدین که از جشنو مسابقه ی پست قبل هم جانمونند😉🎁 . #عیدغدیر #عید_غدیر_مبارک#جشن #جشن_غدیر#قصه#کاردستی_کودکانه #بازی#عیدانه #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست

📣 اگه مامانی هستین که توراهی دارید یا می خواین برای ورود فرزند دوم آماده بشین، این وبینار حتما به کارتون میاد! ‌ وبینار مهمان ناخوانده فرزند بزرگتر ‌ پنج شنبه ۹ بهمن ساعت ۸ تا ۱۰ هزینه: ۳۷ هزار تومان که تا آخر روز سه شنبه، می تونید با ۲۰ درصد تخفیف، یعنی فقط ۲۹۶۰۰ تومان، ثبت نام کنید. ‌‌ برای ثبت نام، به سایت چمرانی ها مراجعه کنید: chamraniha.com ‌ اگه سوالی در مورد وبینار دارید همین پایین کامنت کنید👇🏻 ‌ #وبینار_تربیتی #راهچه #بارداری_دوم #فرزند_دوم #مشاوره_کودک

👨‍👩‍👧‍👦 دورهمی های خانوادگی، آن هم اگر اهداف و دغدغه های مشترکی داشته باشند، همیشه تاثرات مثبتی داشته است. محفل خانوادگی چمرانی ها هم با همین دیدگاه راه افتاده است. خانواده ها فصلی یکبار قرار می گذارند. در یک پارک یا فضای طبیعت، دور هم جمع می شویم. هرکس بخشی از کار را به عهده می گیرد. صبحانه، زیر انداز و میان وعده با همکاری همه تهیه می شود. دعا می خوانیم. دور هم صبحانه می خوریم. پدرها که معمولا در طول هفته فرصت کمتری برای گذراندن وقت با بچه ها دارند، با بچه ها بازی می کند. بازی های دسته جمعی، مسابقه های گروهی و ... . مادران هم فرصت این را دارند که بدون نگرانی بابت فرزندشان، کمی برای خودشان وقت بگذارند. بازی کنند و گفتگو کنند. ‌ شما هم می توانید با چند خانواده، برای خودتان محفل خانوادگی ایجاد کنید و یک خاطره ی خوب در روز های تعطیل برای بچه ها ثبت کنید. ‌ #محفل_خانوادگی #خانواده #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🇮🇷 چقدر به قهرمان های زندگی تون فکر کردین و چقدر تلاش کردین اونها رو برای بچه ها هم تبدیل به قهرمان کنید؟ ما سعی کردیم برای جشن تولد انقلاب، بچه ها رو به اردوهایی ببریم که با قهرمان های نسل ما آشنا بشن. ۱. برج آزادی ۲. خانه شهید رجایی ۳. خانه شهید بهشتی ۴. حسینیه جماران ۵. موزه ی نیرو هوایی ۶. ؟ چه مکان های دیگه ای به ذهنتون میرسه؟ فقط یادتون نره که کافیه بچه ها خصوصا زیر هفت سال، تو این اردو ها بازی کنند و کلی خاطره ی خوب تو ذهن شون بمونه. #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #دهه_فجر #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #اردو #قهرمان

بریم خونه ی همدیگه اردو🤗 . یادش بخیر قبل کرونا، یکی از اردوهامون، اردوی خونگی بود. بچه ها هر ماه مهمون خونه ی یکی از دوستانشون می شدند. هربار یه مادر و دختر، برای بقیه ی دخترها، بازی و فعالیت طراحی میکردند و خاله هم یه سری ابزار پیشنهاد میکرد و کمک میکرد که برنامه جذاب تر بشه. . قبل طراحی فعالیت و رفتن به اردو، حتما از ظرفیت های خونه شون مثل حیاط داشتن و نداشتن یا شرایط همسایه ها می پرسیدیم. . دخترهاهم قبل رفتن به اردو، برای دوستشون هدیه درست میکردند؛ بعضی ها کاردستی و بعضی هم نقاشی.😊 . درست کردن پازل مشترک و عکس یادگاری هم پای ثابت اردو های خونگی بود. . تو اردوی خونگی، هم مادرها با شیوه ی کار‌مون بیشتر آشنا میشدند، هم سختی کار و چالش هاش رو درک میکردند، همینطور تجربه این رو پیدامیکردند که چه فعالیتی برای دخترها جذابه یا تو موقعیت های چالشی و دعواهای بچه ها باید چطور رفتار کنند. . البته این اردوها یه مسئله ای داشت اونم این بود که بچه ها تفاوت خونه های همدیگه رو میدیدند و یکم چالش برانگیز بود. ولی ما تلاش کردیم این موضوع رو به زبان کودکانه حل کنیم؛ مثل اینکه نقشه ی هرخونه ای رو یه مهندس میکشه،بعضی هاش رو بزرگتر و بعضی هاهم کوچیک تر میکشه یا تو بعضی زمین ها یه سری نقشه ها جا میشه و تو بعضی ها جا نمیشه؛ اینجوری راحت تر قانع میشدند. . از همه مهم تر، اردوی خونگی باعث میشد رابطه ی بچه ها خیلی بهتر و دوستی هاشون عمیق تر بشه.❤😇 . 🟠این پست رو سیو کنید و برای دوستانتون بفرستید! یه روزی به کارتون میاد😉 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #دختران_چمرانی #اردو_های_چمرانی #اردو #اردو_خانگی

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇