#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

🌼 کلی از خاطرات بچگی های ما در پارک گذشته. پارکهای محدودی که زمان ما وجود داشت و امکانات محدودتر داخل پارکها چقدر برای ما جذاب و دوست داشتنی بودند. الان پارکها زیاد شده و امکانات داخلش زیادتر. ولی استفاده بچه ها از طبیعت هر روز محدود و محدودتر میشه. به بهانه گرمای تابستان، آلودگی پاییز، سرما و برف زمستان و بارندگی بهار و البته خستگی، بی حوصلگی و اشتغال ما بزرگترها چقدر خوبه که بتونیم برنامه هفتگی پارک رفتن با بچه ها داشته باشیم. شاید لذت بردن ما کمتر از خود بچه ها نباشه، اگر بچه بشیم و فاصلمون رو با اونها کمتر کنیم. ‌ پ ن: با مادرهای بچه های ۵ ساله حسینیه کودک رفتیم پارک آزادگان. دویدیم، روی چمنها قل خوردیم، تاب و سرسره سوار شدیم، کاردستی درست کردیم و چندین کار جذاب دیگه. خیلی خوش گذشت. امتحان کنین. ‌ #پنج_ساله_ها #اردو #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت پنجم . "برنامه کودک شصتی ها" فکر می کنم اگر از تمام دختران دهه شصتی، راجع به خاطره انگیزترین چیزهایی که از کودکیشان یادشان مانده بپرسید یا در اولین گزینه و یا بین چند گزینه اول اعلام می کنند: " #برنامه_های_کودک_تلویزیون" فقط باید یک نفر دهه شصتی باشد و موقعیت برنامه های تلویزیونِ آن زمان را دیده باشد تا عمیقا درک کند چقدر قند در دلمان آب میشد وقتی بعد از یک هفته انتظار، آهنگ کارتون باخانمان را می شنیدیم. تازه خیلی از ما تلویزیونهای سیاه و سفید داشتیم، با آنتن هایی نه چندان محکم روی پشت بام، که ممکن بود با هر تکانی آن فرصت یک ربع ده دقیقه ای ناب را هم از دست بدهیم. دست بر قضا قهرمانان خیلی از این برنامه ها دختر بودند و تقریبا همه شان هم زحمتکش، نسبتا فقیر و با پشتکار. شاید همه ما هنوز نسبت به چوپانی و چرخ نخ ریسی خاطره ی خیلی خوبی داشته باشیم به خاطر" #حنا_دختری_در_مزرعه". همه مان عاشق زندگی در کوه و جنگل و جزیره های دورافتاده باشیم، به خاطر " #هایدی" و "فلور در #خانواده_دکتر_ارنست". چقدر نسبت به سوپ و آن نان های بامزه کارتون ها حسرت میخوردیم و چقدر همیشه آرزو داشتیم کار بزرگی بکنیم! کتاب و نوشتن برایمان خوشایند بود چون تمام شخصیت های مورد علاقه مان با وجود سختی های زیاد کتاب می‌خواندند و نامه می نوشتند. چه ارزش های نابی در همان دوران جنگ و سختی به ما منتقل شد،ارزش هایی که هنوز همراه با ماست...!!! . #ما_که_هستیم #تاریخچه_چمرانی_ها #دختران_دهه_شصتی #تربیت_دخترانه #کارتون_های_دهه_شصت

"آشپزی آنلاین پیش دبستانی ها" . دخترهای پیش دبستانی مهد تعاملی هرجلسه قبل از کاردستی و بازی، سر کلاس آنلاین یه چیزی به هم یاد میدن و باهم دیگه درست میکنند. اینجوری هم یه صبحانه و میان وعده خوشمزه دارن، هم کلی اعتماد به نفس پیدا میکنند که خودشون آشپزی کردن و هم خانواده مهمون دستپخت لذیذ دخترهاشون میشن🤗👆🏻 . ⭕شما چقدر تو خونه اجازه میدید بچه ها آشپزی رو تجربه کنند؟؟ حتی اگه اطرافشون رو کثیف کنن و به هم بریزن، این فرصت رو بهشون میدین؟؟؟🤔 . #مهدکودک #مهد_تعاملی#مهد_مجازی #آشپزی_مجازی #کلاس_آنلاین #پیش_دبستانی_ها #دختران_چمرانی

⚒ وضعیت اقتصادی این روزها، شاید اجازه نده که بتونیم ابزار های بازی زیادی برای بچه هامون تهیه کنیم. اگر هم تهیه کنیم مدام میخوایم بهشون تذکر بدیم که مواظب باش خرابش نکنی ها... ‌ حالا برای اینکه هم بچه ها بتونن بازی کنن هم اعصاب بزرگتر ها آروم باشه، میشه آخر هفته دست به کار بشیم و خودمون یک سری ابزار بازی بسازیم. با وسایلی که تو اکثر خونه ها پیدا میشه و هزینه ی زیادی هم نداره. کافیه تو اینستا سرچ کنید یا خودتون خلاقیت به خرج بدین. (میشه از بچه های بزرگتر هم کمک گرفت.) پس دست به کار بشین. ‌ امروز بچه های پنج ساله یک ابزار بازی جدید در فعالیت های انتخابی شون داشتند. چفتو کارتنی! مربی های حسینیه کودک، با مقداری کارتن (که حتما تو خونه ی شما هم پیدا میشه)، چسب و کاتر این ابزار بازی رو برای بچه ها ساختند. حسابی هم پر طرفدار بود. ‌ #پنج_ساله_ها #حسینیه_کودک_شهید_چمران #ابزار_آموزشی #اسباب_بازی #بازی #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

🇮🇷 موکب من یار انقلابم جشن تولد انقلاب ‌ 🗓 پنج شنبه ۱۱ بهمن ⏰ ساعت ۱۰ الی ۱۲ صبح همراه با فروش حضوری #هاچین @chamran_gifts ‌ 📍دختران: میدان خراسان. ابتدای خ خراسان‌. پ ۱۱. ادبستان دخترانه حمزه دوران. ‌ 📍پسران: میدان خراسان، جنب مجتمع تجاری خراسان. پ ۳۱. ادبستان پسرانه حمزه دوران. #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #هاچین #هدایای_شهید_چمران