بسم الله الرحمن الرحیم و هذا البلد الامین...🖤 . همه ی کارها را به گونه ای چیده ایم که دخترها روزه شان را بگیرند و سال های اول تکلیف و روزه داریشان، سخت نگذرد. ساعت ها را جا به جا کردیم که شب بیدار بمانند و صبح ها بخوابند. همه چیز خوب بود تا زمانی که صدای انفجاری ما را به خود آورد. دخترکان افغان در جلوی مدرسه شان پر پر شدند. نمی دانیم چند نفرشان روزه بودند و مادرهایشان برای روزه داریشان چه کرده بودند... صدای انفجار دیگری دلمان را ریش می کند. کمی آن طرف تر، در غزه. آن جا هم ده ها کودک بین خواب و بیداری، قربانی وحشیگری اسرائیلی ها شدند. چه فرقیست میان بچه های ما و بچه های افغان و قدس. بچه های ما نمی دانند دشمنی در پشت دیوارهایشان هست و آن ها می دانند. این خاصیت سرزمین امن است که آرامش را هدیه می دهد، اما اگر حواسمان نباشد، غفلت می آورد از دشمن، همین غفلت کار را خراب می کند. باید از دشمن حرف زد و به مظلومین فکر کرد. حداقل برای بچه های دبستانیمان باید از بچه های مظلوم افغان و یمن و فلسطین بگوییم. شاید عکس هایشان را نشان ندهیم،صحنه های خشن را سانسور کنیم، ولی صدای مظلومیتشان را نباید ساکت کنیم و صدای موشک هایشان را. این تربیت است که سرزمین ما را سرزمین امن و ایمان نگاه می دارد. . تصویرگر این عکس زیبا:@illust.ta 🌹 . ⭕این پست رو سیو کن و برای دوستات بفرست!!! . #دختران_جهان #مظلومیت#شهادت#قدس #روزه#ماه_رمضان #مدرسه#کودکان_پاک

🖊 کشف کردن همیشه لذت بخشه. وقتی روی یه مساله ی ریاضی ساعت ها فک می کنی و یهو با یه جرقه راه حل رو کشف می کنی...یا حتی مسیری که هر روز میری، این بار یه راه کوتاه تر رو پیدا می کنی یا حتی کشف یک مزه ی جدید از ترکیب چندتا مواد باهم، همه و همه می تونه حس خوبی به آدم بده. ‌حالا این حس خوب اگه تو مراحل یادگیری قرار بگیره، میتونه یادگیری رو موثر تر کنه. ‌ کلاس اولی های چمرانی با همین حس خوب کشف کردن، الفبا رو یاد می گیرند. اسم بازی مون رو گذاشتیم رد پای نارنجی. رد پای نارنجی هر هفته، روی برخی کلمات و وسایل توی کلاس قرار می گیره. بچه ها باید همه ی رد پاهای نارنجی رو پیدا کنند. اسم کلمات رو با کمک معلم می نویسند و بعد صدا و حرف مشترک رو کشف می کنند. ‌ به نظر شما با چه روش های دیگه میشه یادگیری رو برای بچه ها لذت بخش تر کرد؟ ‌ #کلاس_اولی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #فارسی #سواد_آموزی #آموزش_الفبا #آموزش #خلاقیت #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

اگه انسان نبودی چی میشد؟🤯 . خیلی وقت ها نعمت هایی داریم که به چشم مون نمیاد و حتی اون هارو نعمت نمیدونیم اما ماه رمضون فرصت خوبیه کنار بچه ها، با تخیل و داستان های جالب، درباره شون فکر کنیم...🙃 . مثلا فکر کنیم اگه ما آدم نبودیم چی میشد...؟ اونوقت تازه میفهمیم خدا چه مهربونی بزرگی بهمون کرده که انسان آفریده شدیم:) . اونوقت متوجه میشیم کوچک ترین چیزهایی که لحظه لحظه با داشتنشون نفس میکشیم، بزرگ ترین هدیه هایی هستن که میتونیم از طرف بهترین خالق عالم دریافت کنیم....😍🙏 . ⭕این پست رو سیو کنید! راستی همین الان برامون بنویسید چه نعمت هایی هست که حواسمون بهشون نیست؟؟؟🤔 . #نعمت #خدای_رحمان#خدای_مهربان #مهربانی #انسان #چمرانی_ها #دعاهای_کودکانه #شکرگزاری

🖼 نداشتن اعتماد به نفس! مشکلی که تو بزرگسالی خیلی هامون درگیرش هستیم و ریشه در کودکی داره... وقتی می خواهی تو دبیرستان سوالت رو سر کلاس بپرسی و نمی تونی. وقتی میخوای تو دانشگاه ارائه بدی ... وقتی میخوای یه تصمیم مهم زندگیت رو بگیری. ‌ چه جوری میشه این اعتماد به نفس رو در بچه ها تقویت کرد؟ با دیده شدن کارهاشون و مقایسه نشدن! ‌ ما تو ادبستان دخترانه، یک نمایشگاه برگزار کردیم: نماچه! میز های ادبستان پر شد از دست سازه های بچه ها. هر کدام از دخترها برای مادرانی که به نمایشگاه آمده بودند کارشان را توضیح دادند. عکس گوشه ای از نماچه دخترهای پیش دبستانی است. ‌ #نماچه #پیش_دبستانی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #اعتماد_به_نفس #نمایشگاه #چمرانی_ها

☀️ پسرم تا وقتی کوچک بود، مدام مهر دستش می گرفت و دولا و راست می شد و به قول خودش الله می کرد و ما ذوق می کردیم. اما حالا که شانزده ساله شده، مدام لجبازی می کند. باید هزار بار به او بگویی تا بلند شود و لحظه های آخر نماز بخواند... ‌‌ این را یکی از دوستانم تعریف می کرد. به راستی چه اتفاقی می افتد در این چند سال که انگیزه و علاقه ی یک کودک تغییر می کند؟ ‌‌ ما به عنوان مادر، پدر و یا مربی این کودک، چه کارهایی باید انجام می دادیم که ندادیم؟ ‌ تربیت دینی و دیندار شدن کودک یک شبه اتفاق نمی افتد، باید از همان سال های اول برنامه داشته باشیم. اما چه برنامه ای؟ ‌ #تربیت_دینی #نماز #کودک #سن_تکلیف #دینداری #نسل_مهدوی #بچه_شیعه #یک_مدرسه_چمرانی #چمرانی_ها

🖋 🖊‌‌‌‌ ‌تو دوران سرخوش مجردی وقتی محرم میشد، برایم فرقی نمیکرد هیئتی که میخوام برم چقدر از خونمون دوره. همین که میشنیدم فلان سخنران یا فلان مداح مورد علاقم یک جا برنامه دارن، ازین سر شهر میرفتم اون کله ی شهر. ‌ خیلی شیک و مرتب نوت برمیداشتم و بعدم موقع مداحی مثل خانوما، چادرم مینداختم رو صورتمو اشک میریختم. ‌ ازدواج که کردم از خدا پنهون نیست از شمام پنهون نباشه، درسته که هنوز سخنران و مداح برام تو اولویت بودن، ولی دادن یا ندادن شام نذری هم برام مهم شده بود. چون هنوز دانشجو بودم و بلد نبودم هم درس بخونم غذا بپزم هم برم هیئت کلی گریه کنم. ‌ 💡از روزی که مامان شدم، هیئت برای من یا جایی برای گریه های از ته حلق و دل پیچه های شدید نوزاد یک ماهه ام بود یا تاتی رفتن های نوپای یک ساله ای که با کشف همه سوراخ سمبه های فضای هیئت، فکر میکنه داره دنیا رو مال خودش میکنه. این دومین محرمیه که نمیتونم هیئت های دلخواهمو برم و سرجام بشینم و چادرمو بندازم رو صورتمو گریه کنم. پارسال موقعی که آدم ها سرجایشان نشسته بودند و گریه میکردند، من با نی نی یک ماهه هی مسیر هیئت را چرخ میزدم و مستاصل گاهی بلند میشدم و گاهی مینشتم بلکه این شیرخوره آروم بشه. اما نمی شد... مثل خیلی از شیرخوره های دیگر. نمی دانم حال رباب را و شیرخواره اش را هرسال محرم اما. ‌ امسال دارم پا به پای این کوچولوی تاتی رو، راه میرم و هی لباس مشکیش را و هی قدش را و هی زمین خوردنش را برانداز میکنم. دست خودم نیست. هی ذهنم مقایسه میکند زمین خوردنش را با زمین خوردن هایشان... ‌ محرم، بچه که جلوی چشمت باشد، انگار نوار فقط روی روضه ی باز گیر میکند. حالا جوان رعنا که جای خود دارد. @good_mood_mom ‌ 🖋شما چه خاطراتی از مادرانگی هایتان در روضه ها دارید؟ ‌ #دلنوشته_مادرانه #سرباز_حسینم #محرم #هیئت #هیئت_کودک