⁉️ 📝 خیلی تا حالا پیش اومده که تو خیالم آینده بچه هام رو تصور کنم.... و حتما یکی از قسمت‌های اون تخیل اینه : ❓ پسرم، آدم معتقدی میشه؟ ❓ هیئت می‌ره و اماما رو دوست داره؟ ❓ دخترم ، حجابش رو رعایت میکنه؟ ❓ بچه هام نماز میخونن؟ ❓ با خدا دوست هستن؟ ❓ به بزرگترا احترام میذارن ؟ ❓ خلاصه چه قدر اخلاق و رفتار و تفکرشون دینی هست؟ ‌ 🔷 از بس که دغدغه ام بوده ، سعی کردم درباره اش یاد بگیرم اینکه چی کار باید بکنم و چه طوری باید این نگرش دینی رو به بچه هام منتقل کنم. ‌ ⁉️ ولی هنوز یه جاهایی نتیجه اون جوری که می‌خوام نیست. ‌ 💡 اگر شما هم چالشهایی شبیه این دارید دعوتتون میکنیم به یک دورهمی فکری که مکمل کارگاه های تربیت دینی مون هم هست. ‌ 📣 رویداد چالشهای تربیت دینی ‌ 🔻 با حضور احمدرضا اعلایی ؛ مشاور و مدرس کارگاه تربیت دینی ‌ 📅 ۳۰ بهمن 🕰 ۸:۳۰ تا ۱۱:۳۰ ‌ برای ثبت نام و کسب اطلاعات بیشتر، می تونین تو دایرکت پیام بدین. ‌ #تربیت_دینی #کودک #مشاوره_کودک #راهچه #دینداری_کودک #احمدرضا_اعلایی #چمرانی_ها

✒ شما، پدرها و مادرها، الگوی فرزندتان هستید. فرزندانِ ما همان کسانی می‌شوند، که ما هستیم؛ نه کسانی که ما دوست داریم. پس #یک_پیشنهاد_چمرانی دفترچه‌ای برای کشف یا کارآگاهی و مدادی برای ثبت کشف‌ها، خاطرات یا نکات مهم را همراه خود داشته باشید. ‌ اگر ما اهلِ جست‌وجو، کشف، نوشتن، کشیدن، ثبت‌کردن و... باشیم، فرزندانمان هم همین طور می‌شوند. ‌ بخشی از دفتر کارآگاهی‌ام را به شما نشان دادم، که تحریک شوید، کشف کنید و کشف‌هایتان را در دفتر کارآگاهی خود ثبت کنید. ‌ بخشی از خاطره‌ی من از یکی از اردوهای قبلی: نوبت به جست‌وجو و کشف رسید. من هم جست‌وجوی خودم را آغاز کردم. هر چیز جالبی را که کشف می‌کردم، در دفتر کارآگاهی‌ام ثبت می‌کردم، تا بتوانم دقیق نگاهش کنم. بسیاری از اختراعات و ساخت‌وسازها با نگاه‌کردنِ دقیق به طبیعت انجام شده. اگر ما هم بخواهیم از طبیعت درس بگیریم، که چگونه ساخت‌وساز کنیم، باید خوب و با دقّت به آن نگاه کنیم. چیزی که به نگاه‌کردنِ دقیق کمک می‌کند، کشیدن است. اگر سعی کنیم، با مداد چیزهایی را که می‌بینیم، در دفتر کارآگاهیِ خودمان بکشیم، متوجّهِ چیزهایی می‌شویم، که قبلاً ندیده‌بودیم یا به آنها توجّه نکرده‌بودیم. این یعنی نگاه‌کردنِ دقیق. کسانی که این کار را انجام دهند، مهارتِ مشاهده‌کردن را به‌دست می‌آورند. این مهارت برای تبدیل‌شدن به یک دانشمند، هنرمند یا سازنده بسیاربسیار مهم است. #یادداشت_های_یک_معلم_چمرانی #کلاس_سومی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

💡 آیا چمران شعبه ی دیگری دارد؟ 👇 مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال لاهوری مدرسه‌ی صحرایی، مدرسه‌ای بدون در و دیوار و سقف و پنجره است، که در هم‌سایگی امام‌زاده سه‌برادران جای گرفته. دانش‌آموزان این مدرسه، کودکان مهاجران پاکستانی هستند‌. هر هفته یکی‌دو روز این مدرسه فعّال می‌شود. مربّی‌ها می‌روند دنبال بچّه‌ها. آن‌ها را جمع و کارشان را آغاز می‌کنند. از بسترهای زندگی روزمرّه‌ی آن‌ها استفاده می‌کنند، تا خواندن، نوشتن و دانش‌ها و مهارت‌های گوناگون را به آن‌ها بیاموزند‌‌. دو نفر از بچه های پاکستانی مسئول ثبت نام شدند. بعد از ثبت‌نام، بچّه‌ها دو گروه شدند.‌ گروه اوّل یعنی بچّه‌های بزرگ‌تر درگیر پروژه‌ی درست‌کردن شربت شدند. آن‌ها برای درست‌کردن شربت به وسایلی نیاز داشتند‌. امّا در مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال، وسایل را به‌آسانی دراختیار بچّه‌ها نمی‌گذاریم. آن‌ها برای به‌دست آوردن نیازهایشان باید مسیری را طی کنند. پیش از بیان مسیر رسیدن به وسایل، نکته‌ی مهم، ارتباط ادبستان حمزه‌ی دوران و مدرسه‌ی صحرایی است. دانش‌آموزان ادبستان( حسین صبری، علی حیدری و محمّد قطبی ) به‌عنوان مربّی( عمو ) در مدرسه‌ی صحرایی استخدام شدند‌. این مربّی‌ها، کلمات کلیدی و مهم را روی کاغذهای بلیت‌مانندی نوشتند، تا دانش‌آموزانِ مدرسه‌ی صحرایی ازروی نوشته‌های آن‌ها مشق کنند.‌ مسیر به‌دست‌آوردن وسایل همین است، که هرکس نام وسیله‌ای را که می‌خواهد روی بلیت سفیدی بنویسد و به مربّی‌های کوچک تحویل دهد. دانش‌آموزان مدرسه‌ی صحرایی در تلاش برای به‌دست‌آوردن موادّ شربت آموزش می‌بینند؛ مثلاً یاد می‌گیرند چه‌طور باید بنویسند شکر؛ چه‌طور باید بنویسند خاک‌شیر؛ چه‌طور باید بنویسند شربت. اگر شکل کلّی کلمه‌ها را یاد بگیرند، در مرحله‌ی بعد می‌آموزند که این کلّیت‌ها را به اجزایشان( حروف و نشانه‌های فارسی ) بشکنند. ‌ امّا تفاوت اصلی و مهمّ مدرسه‌ی صحرایی با مدرسه‌های دیگر: در مدرسه‌ی صحرایی فقط درس مهم نیست. مسئولیت‌پذیری هم مهم است. بچّه‌هایی که مسئولیت درست‌کردن شربت را به‌عهده گرفتند، پس از به‌دست‌آوردن وسایل، کارشان را شروع کردند. ‌ #یک_مدرسه_چمرانی #شعبه_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران #چمرانی_ها

🌱 🤔 در #تعطیلات_نوروزی چه کارهایی می توانیم انجام دهیم؟ ‌ 🌱 یکی از کارهایی که می توانیم انجام دهیم 👈 دوستی با طبیعت و #طبیعت_گردی است ‌ 💡 کافی است همراه بچه ها، به نزدیک ترین پارک اطرافمان برویم. ✨بازی هایی که می توانیم در پارک انجام دهیم: ‌ 🔸یک کیسه همراه خود ببریم. اسم این کیسه، کیسه کشف است. ‌ 🔹در پارک می گردیم و چیزهای جالبی را که کشف می کنیم، در کیسه کشف جمع می کنیم. چیزهایی مثل سنگ، چوب، پر پرنده و ... . ‌ 🔸می توانیم با کشفیاتمان، کاردستی های مختلف درست کنیم. کافی است یک زیر انداز، مقداری رنگ، چسب و کاغذ همراه خود ببریم. ‌ #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران

رویای پشمک و امام جون🖤 . این فیلم فعالیت آفلاین دخترهای پیش دبستانی، به مناسبت شهادت امام رضا(ع) هست...😊 . رویای پشمک سفید و کوچولو سفر به حرم امام جونه🌹 . ⁉️شماهم میتونید فیلم پشمک رو به بچه ها نشون بدید و ازشون بپرسید که: اگر میتونستن یه ابرک سفید باشن و سفر کنند به مشهد، از امام جون چه چیزهایی میخواستن؟ آرزوهاشون چه شکلی بود؟ ✅میتونند برای امام رضا(ع) نامه بنویسند یا آرزوهاشون رو نقاشی کنند😊🖤 . #شهادت_امام_رضا #پیش_دبستانی_آنلاین #امام_رضا_علیه_السلام #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست #پیش_دبستان_دخترانه

سلام بر طیب حاجی رضایی! مردی که هشت سال ما را مهمان خانه اش کرد. اولین روزی که آقای بنگاه دار کلید را داخل قفل کوچکی چرخاند، ما وارد دالان تنگ و تاریکی شدیم. چند ثانیه بعد تاریکی رفته بود و حیاطی باصفا جلوی ما ظاهر شده بود. انگار دالان ما را انداخته بود داخل یک بهشت کوچک. وسط حیاط حوض داشت و گوشه کنارش درختهایی قد کشیده بودند. خیلی از خانه خوشمان آمد ولی گفتند شاید صاحبخانه با راه اندازی کار در خانه اش موافقت نکند که نکرد.همان اول کار یک نه آمده بود. آقای اعلایی با صاحبخانه صحبت کردند، از شهید چمران گفتند و از مدرسه شان در لبنان و اینکه ما آنجا را دیدیم و دوست داریم مدرسه راه بندازیم. صاحبخانه راضی شد.‌ همان اول بسم الله فهمیدیم خانه مال طیب حاجی رضایی بوده که فروخته به پدر صاحبخانه ی فعلی‌. اصلا شاید خود شما ما را برای این خانه انتخاب کرده بودید. ما را که نه بچه هایی پاک و شیطان را. ما این سالها از تمام سوراخ سنبه های خانه تا جایی که توان داشتیم استفاده کردیم. بچه ها از درختها بالا رفتند، در راه پله ها دویدند، باهم بازی کردند، غذا خوردند، درس یاد گرفتند و خلاصه هر کاری از دستشان برمیامد کردند.شما کدام گوشه از حسینیه کودک می ایستادید و بچه ها را نگاه می کردید؟ راستی دیدید دخترهایمان همانها که خیلی بازیگوش بودند و پسرهایی که از در و دیوار بالا میرفتند دبستانی شدند؟ حواستان هست پسرها رفتند خانه ی بغلی که صاحبخانه اش کس دیگری بود و آنجا هم تا توانستند بازی کردند و درس خواندند و باز هم از درختها بالا رفتند؟ آقای طیب روزی که دخترها به سن تکلیف رسیدند شما کجای ساختمان داشتید بزرگ شدنشان را می دیدید؟ راستی وقتهایی که خیلی تحت فشار بودیم و آمدیم حرم حضرت عبدالعظیم سرقبرتان و حسابی گریه کردیم شما همان طرفها بودید یا داشتید با بچه های حسینیه کودک سر و کله میزدید؟ راستی دیدید ما پنج نفر از تیم دخترانه باهم بچه هایمان به دنیا آمدند؟ بالاخره شما نوزادها را هم با مهربانی در خانه تان جا دادید. من امروز میخواستم از شما تشکر کنم. شنیده بودم روایتی است که میگوید زمینها هم مثل آدمها سرنوشت دارند. شما آدم خوبی بودید هم خودتان عاقبت بخیر شدید و هم زمینتان. هشت سال زمینتان میزبان بچه های کوچکی بود و حتما خودتان هم حواستان به تک تک بچه ها بوده.. ما بابت مهمان نوازیتان از شما ممنونیم. بابت تمام لحظه های خوش و ناخوشی که کنار شما داشتیم.. دعایمان کن و همین نزدیکیها خودت یک میزبان مهربان دیگر برایمان پیدا کن... #خانه_با_صفا#خانه_حیاط_دار #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #آموزش_پروژه_محور#مدرسه