. یکی از نیازهای هر زوجی تایید شدن از طرف مقابل است فرض کنیدکه ما بابت هراتفاقی که مطابق میل وعقیده ما نیست همسرمان را سرزنش کنیم وبخواهیم با چارچوب دادن وباید ونباید کردن از شخصیت واقعی خودش فاصله بگیرد ومطابق میل ما رفتار کند. دور از ذهن نیست که فاصله ای که بین شخصیت واقعی او وشخصیت ساختگی که ما او را مجبور به ایفای نقش در آن کرده ایم از طرفی باعث اضطراب واسترس او شده واز جانب دیگر موجب می شود که احساس حقارت وکوچکی کرده واینطور برای خود تعبیر کند که خود واقعی من ارزشمند نیست وبنابراین به شدت عزت نفس او افت می کند وآسیب می بیند وبنابراین قادر می شود که با تحقیر کردن شما این حس را جبران کند که اینکار را ممکن است با عکس العملهایی مثل شوخی نا به جا ، مسخره کردن شما، قدرت طلبی وکنترل کردن نشان دهد. اینجاست که مرگ عشق اتفاق می افتد وروابط ما مخدوش می شود. برای اینکه بتوانیم روابط خود را عاشقانه وآگاهانه بسازیم بهترین راه احترام وتایید کردن همسرمان در خلوت وبه خصوص در جمع های خانوادگی ودوستانه می باشد. مطمئن باشید که زندگی کردن با فردی که احساس ارزشمندی وقدرت بالا دارد بسیار مطلوب تر از فردی آسیب دیده وضعیف است. #همسر_خوب#پذیرش#حال_خوب#موفقیت#زندگی_زناشویی #عاشقانه_ها#اعتماد_به_نفس#عزت_نفس#مشاوره#خانواده#عالیه_هیبتی#بیرجند#سلامت_روان#آگاهی#عشق#همدلی

. زمانی که فرزند شما ناراحت است و برای درد دل نزد شما می آید، ممکن است به عنوان مثال بگوید: . - از معلمم متنفرم - از خاله بدم میاد - بابا رو دوست ندارم - دیگه خونه مادربزرگ نمیام - از خواهرم یا برادرم بدم میاد در چنین شرایطی: نصیحت نکنید حالت دفاعی به خود نگیرید سعی نکنید فرزندتان را متقاعد کنید که اشتباه میکند سعی نکنید نظر او را عوض کنید سعی نکنید در حمایت از دیگران صحبت کنید در چنین مواردی: شنونده خوبی باشید: یعنی به حرف هایش مشتاقانه و فعال گوش کنید و در انتها بگویید این طور که من متوجه شدم ( اتفاقی که افتاده و برایتان تعریف کرده را خلاصه بازگو کنید) احساسش را بازگو و تایید کنید: یعنی بگویید پس الان تو خیلی ناراحتی یا عصبانی( یا هر احساسی که در آن لحظه دارد) هستی... سعی کنید علتش را متوجه شوید تا بهتر بتوانید به او کمک کنید: برای فهمیدن علت از او بپرسید: چی شده که این احساس رو پیدا کردی... یا چی شده که اینقدر عصبانی هستی؟ با این روش هم هوش هیجانی فرزندتان را بالا می برید هم فرزندتان به شما اعتماد می کند.

برای کمک به نجات جان کودکان سرزمینمان حتما ببینید و منتشر کنید. #پدوفیلی #تربیت_فرزند #تربیت_جنسی #درمان #مشاوره #آموزش #پرویزپرستویی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. زماني كه از #فرزندانمان فعل يا حرف اشتباه و منفي اما بامزه سر ميزند، به شوخي نگيريم و با خنده انتقاد نكنيم. تكليف او را روشن كنيم! بالاخره حرف يا كارش بد بوده يا خوب و بامزه؟ اگر بد بوده چرا مي خنديم؟ گاها رويمان را بر مي گردانيم و مي خنديم كه مثلا نبيند! البته كه متوجه مي شود! اين تعارض رفتاريِ والدين سر درگمي كودك در انتخاب و ادامه ي رفتار را به دنبال دارد، و معمولا اين خنده ها اثري بسيار قوي تري از آن انتقاد دارد و باعث تثبيت رفتار نامطلوب مي شود. نه خودمان را گول بزنيم نه فرزندمان را! قاطع باشيم! اين خنده هاي بي جا، كار دست آينده ي كودكان مي دهد! #فرزندپروری#تربیت#خانواده#تعارضات_والدین#کودک_موفق#رفتار_مطلوب#قاطعیت#عالیه_هیبتی#بیرجند

. اینقدر ترسو نباش ... این خطرناک ترین جمله ای است که می توانید بگویید. هرگز کودک تان را بخاطر احساساتش در موضع ضعف قرار ندهید. بیشتر از هرکس خود کودک می خواهد ترس هایش را از بین ببرد اما مشکل اینجاست که نمی داند چطور اینکار را بکند. کودکان خیلی نگران نحوه بروز نگرانی شان هستند و همین برچسب ها باعث میشود ترس شان بیشتر بشود. حتی قبل از اینکه شما از این جمله استفاده کنید، آنها خودشان را با بچه هایی که در موقعیت مشابه کمتر می ترسند مقایسه می کنند. در واقع خود اضطراب دلیل اصلی بخشی از ترس کودک است. اگر رفتار والدین احساس گناه کودک را بیشتر کند، شرایط بدتر میشود. . #فرزندپروری #فرزند_تربیت #فرزنذپروری_مثبت #فرزند_پروری #ضعف_کودک #ضعف_کودکان #احساس_گناه_کودک #بیرجند #بیرجندیها #بیرجند_شهر_من #روانشناسی_کودک #روانشناسی_خانواده #عالیه_هیبتی #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده