#عادت_ماهانه #روز_جهانی_قاعدگی #پریود

. ببین دختر عموت لباساشو چقدر تمیز نگه میداره.! میبینی پسرخالت چقدر مودبه و به همه سلام میکنه.! نگاه کن به فلان همکلاسیت ببین چه شاگرد زرنگیه! ببین...! "مقایسه کردن" حرمت نفس کودک رو از بین می‌بره و دنیای اون رو نا امن می‌کنه و باعث میشه ازوجود خودش ناراضی باشه و به دیگران حسودی کنه..!!! لطفاً لطفاً دست از مقایسه کردن بردارید #مقایسه #اعتماد_به_نفس #حرمت_نفس #حسادت #فرزندپروری #عالیه_هیبتی #درمانگر_کودک_و_نوجوان

. آیا این طبیعی است که کودک من از لوازم آرایش من استفاده کند؟ بله این که کودکتان عاشق رژ لب درخشان شما باشد یا رژ گونه شما را بخواهد کاملا طبیعی است. و نه تنها دختر بچه ها بلکه پسر بچه ها نیز ممکن است به آرایش کردن و پوشیدن لباس های شما علاقه نشان بدهند. در واقع این دست کار ها جز بازی های وانمودی کودکان است و جای نگرانی ندارد. بچه ها دوست دارند تا لباس های مختلف و شخصیت های مختلف را امتحان کنند و خودشان را جای آنها بگذارند... به جای یک خواننده... فوتبالیست... بازیگر...و استفاده از لوازم آرایشی نیز قسمتی از این بازی هایشان است‌. شما باید این نوع رفتار کودک را نیز مانند سایر رفتار های کودکانه اش در نظر بگیرید، ولی اگر در مواجهه با این قضیه، با کودک دعوا کنید و شدیدا مخالفت کنید حتی می توانید باعث حساسیت بیشتر کودک و مبارزه ی بیشتر او در استفاده از لوازم آرایش شوید. البته کاملا درست و صحیح است که شما در این قضیه برای کودک قانون ها و محدودیت های لازم را بگذارید. همان طور که ممکن است نتواند لباس های بازی اش را در هر جایی بپوشد، برای استفاده از لوازم آرایش نیز محدودیت دارد و نمی تواند در مهد، مدرسه و یا مکان عمومی از آنها استفاده نماید. همیشه نظارت لازم در استفاده از این لوازم را برای کودکتان داشته باشید و مواد آرایشی که برای سلامت او مضر است را از دسترس اش دور نگه دارید.

بچه ها آینه ی تمام نمای رفتارهای والدینشانند. #بلاتکلیفی_روانی #تعارض #والدین_سمی #تنبیه#تشویق#الگوبرداری_کودک #عدم_هماهنگی #کودک#نوجوان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. محبت به فرزند هرگز زیادی نیست : اگر والدین بیشتر نگران کم توجهی به فرزندان خود ، و کم تر نگران لوس شدن آنها بودند ، دنیا جای بهتری می شد . غالبا به فکر کودکان فراوانی می افتم که دستخوش پرکاری والدین ، خودخواهی آنها و یا مشغله های فکری بیش از حدشان بوده اند و در نتیجه نیازهایشان نادیده مانده است ، ولی هرگز به کودکی که به خاطر محبت بسیار زیاد والدینش بدتر شده باشد برنخورده ام . به هیچ وجه امکان ندارد کودک از محبت آسیب ببیند. چیزی که به عنوان لوس شدن کودک در ذهن من است نتیجه ابراز محبت زیاد نیست، بلکه ناشی از دادن چیزهای دیگر به جای محبت به اوست ، چیزهایی مثل چشم پوشی از خطا ، انتظارات اندک و دادن چیزهای جورواجور. وقتی والدین حدودی برای بچه ها قرار نمی دهند ، یا انتظاراتشان از آنان را به خاطر مهربان جلوه دادن خودشان کم می کنند ، و یا وقتی اسباب بازی یا غذا یا هدایا را جایگزین محبت یا توجه واقعی می کنند ، آنوقت کودکان آسیب می بینند . #فرزندان#روشهای_تربیتی_کودک #کودکان_لوس#انتظار_والدین_از_کودکان #فرزندپروری_مثبت #فرزندپروری_نوجوان #فرزندپروری #بیرجند#محبت_بهترین_هدیه_است #محبت_به_فرزند#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده