پست های مشابه

aliyeh.heybatii

. این ۵ نکته #اندام_های_خصوصی_کودک #مالکیت_بدن #نه_گفتن #بیان_راز_بد #صحبت_با_والدین(فرد مورد اعتماد) رو همین امروز بهشون آموزش بدید در قالب داستان یا بازی هم میتونید یاد بدید و اگه قبل آموزش دادید مرور کنید . با این گفتگوی ساده تا حد زیادی بچه ها رو از آسیب جنسی در امان نگه دارید. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #تربیت_فرزند #تربیت_جنسی_کودک #فرزندپروری_مثبت #فرزند_پروری #دختر#پسر #والدین_آگاه #والدین_سمی

20 آبان 1399 06:53:55

2 بازدید

aliyeh.heybatii

. یکی از کارهایی که بچه ها همیشه انجام میدن خیال پردازی کردنه😍 موقع بازی موقع به خواب رفتن ، لباس پوشیدن و خیلی از مواقع دیگه بچه ها مشغول خیال پردازین جای خالی تو تصویر رو پر کنین و برامون بنویسید که وقتی بچه اتون خیال پردازی میکنه از چی حرف میزنه؟🤔☺ #کودکان #فرزند_پروری #خیال_پردازی#حرف_دل #حرفهای_کودکانه #پدر#مادر#والدین_آگاه #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک

02 شهریور 1399 06:27:02

0 بازدید

aliyeh.heybatii

#دختر#پسر#محبت#توجه#صحبت_کردن_با_کودک #شخصیت#فرزند_شاد #فرزندپروری_مثبت #مکالمه#گفت_و_گو #تربیت#کودک#نوجوان#والدین_آگاه #حرف_زدن #حرف_زدن_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند_شهر_من

04 مرداد 1400 06:58:46

0 بازدید

aliyeh.heybatii

. اصلا فكر نكنید بچه‌ها ذهنشان كاملا خالی است و دغدغه‌ای ندارند. كودكان ممكن است دغدغه سرماخوردگی عروسكشان، ترس از تركیدن بادكنک‌، خراب شدن كفش جدید تا نگرانی از مرگ مادر بزرگ را با خود یدک بكشند اما چیزی نگویند. ممکن است کوچکترین حرف شما از "نداریم"، "نیست"، "گرانی" دنیای آنها را زیر و رو کند ولی به شما حرفی نزنند! #نگرانی_کودک #کودکان #ترس#اضطراب_کودک #تربیت#والدین_آگاه #فرزندپروری #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک #بیرجند

20 مرداد 1399 04:34:31

0 بازدید

aliyeh.heybatii

امد #بهار جان ها... #سال_۹۸ هم تموم شد یه ده روزی هست که دیگه با مراجع و مطب و دفتر خداحافظی کردم این چند سال اخیر همه ی وجودمو برای کارم گذاشتم یعنی آموزش ، درمان در حوزه کودکان و تلاش کردم هر روز بهتر از قبل باشم یاد همه ی آدم های نازنینی که به من اعتماد کردن تو ذهنم باقی میمونه من همشونو دوست دارم ، امیدوارم خودمم براشون دوست داشتنی باقی بمونم . این سالها با دعای خیلی از شما عزیزان موفق بودم اخرین چیزی که میخوام بگم برای پدر و مادرهاست. مراقب بچه هاتون باشید مراقبت،کنترل ومحدود کردن نیست مراقبت،نزدیک بودن به اونهاست چه از لحاظ ذهنی،چه روانی،چه کلامی،چه حمایتی،چه قاطعیت و چه رفتار... به جای گفتن نمیشه بگید بیا با هم فکر کنیم ببینیم چجوری میشه به جای نمیتونی بگید با تلاش قطعا میتونی.. قاطعیت رو بجای پرخاش یاد بگیریم و مسائل رو براشون با منطق توضیح بدیم گاهی بد نیست طعم محدودیت رو بچشند نه همیشه حد ومرز مشخص کردن رو بهشون یاد بدیم اجازه بدید حقشونو بگیرن حتی از شما ازشون به اندازه سن و عقل و احساسشون توقع داشته باشید و تو سالهای نوجوانی همدلشون باشید و کمک کنید جهت درست رو پیدا کنند و زیاد مطالعه کنید تا حرفه ای رفتار کنید باهاشون و وقتی بزرگ شدن حسرت نخورید که ای کاش زمان به عقب برمیگشت و میتونستم جبران کنم ... خلاصه مراقب کودکی کودکتون همه جوره باشید دوستتون دارم و براتون بهترینها رو ارزو میکنم موقع تحویل سال منو از دعای خیرتون بی نصیب نزارید🙏 #سال_۹۹ لطفا با #مردم_سرزمینم کمی مهربانتر باش...

29 اسفند 1398 16:20:14

0 بازدید

aliyeh.heybatii

به اسکلت فکری و رفتار خودمون بیشتر فکر کنیم... #فکر#رفتار#اسکلت_فکری_کودکان #کودک#نوجوان#والدین#روانشناسی_کودک #خانواده#رفتار_والدین #الگوهای_رفتاری#بیماریهای_روانی_کودکان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

08 دی 1400 17:11:17

27 بازدید

عالیه هیبتی

0

0

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

aliyeh.heybatii

عالیه هیبتی

0

0

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

پست های مشابه

برو به اپلیکیشن