تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. کودکت رو پنج جا بد بار میاری - خسیس بودن: موقع خوردن وقتی میگین اگه نخوری میدم بابایی بخوره ها، نه،نه، خودش میخوره. بیا پسرم تا بابا نیومده بخور اینطوری بذر خساست رو در دل بچه ها میکاریم - حسادت: وقتی اونو با بقیه مقایسه می کنین دختر خاله ات نگاه کن. یه سال از تو کوچیکتره؛ همیشه اتاقش مرتبه یکم منظم بودنو از اون یاد بگیره این باعث میشه تا اون به بقیه حسودی کنه و ازشون بدش بیاد بد بودن : عذاب وجدان میدین آخه چقدر منو اذیت میکنی بمیرم از دست تو یکی راحت شم از دست تو یه روز خوش ندارم توی این خونه کودک احساس میکنه که بچه ی بدیه به کارای بدش میخندین : وقتی توی جمع به کارهای زشتش میخندین یا کار اشتباهشو تشویق می‌کنین خوب کاری کردی زدیش آخه اون پسر بی ادبیه بهش یاد میدین که بازم می تونه این کار اشتباهو تکرار کنه دروغ گفتن و دورویی: وقتی بهش دروغ گفتنو یاد میدین تلفنو بردار بگو مامانم تو حمومه یا جلوی دیگران خوب صحبت می‌کنی و پشت سرشون غیبت می کنی داری به بچه ات دورویی و دروغ گویی رو یاد میدی توی دنیا چیزهای قشنگ تری هم هست که بخوایم به بچه هامان یاد بدیم... #کودک #کودکان#تربیت_کودک #والدین#رفتارهای_نامطلوب #خساست#حسادت#بد_بودن_خيلى_بهتره #دروغگویی #دو_رویی#مادر#پدر#فرزندپروری#فرزندپروری_مثبت #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. هیچ وقت به یه #مامان_خسته و نا امید از #فرزند_پروری که با شما درد و دل می کنه از این حرفا نزنید تو که سختی نداری همش تو خونه ای با بچه ها... حالا کجا شو دیدی الان که خوبه بزار بزرگ بشه! ناشکری نکن آنقدر منفی نباش تو به این می گی شرایط سخت، پس شرایط منو ندیدی! خودت خواستی بچه دار بشی 🤔🤔🤔 #درد_دل_مادرانه #تربیت_کودک #مشاوره#انرژی_خوب #فرزندپروری #خراسان_جنوبی_بیرجند

#بازی#کوک#برد_و_باخت #رقابت#والدین#فرزندپروری #تربیت#آموزش#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

کودکی‌ام را که مرور می‌کنم، قشنگ ترین قسمت‌های آن، تعطیلاتِ آخرِ هفته بود. پنج‌شنبه‌هایی که با اشتیاقی عمیق، سمتِ خانه می‌دویدیم و در سرمان هزار و یک برنامه برای این یک روز و اندی بود. و چه بی‌هزینه شاد بودیم و چه پر شور و جانانه می‌خندیدیم! برای بچه‌هایِ امروز نگرانم... نگرانم از ذوقی که برای تعطیلاتِ آخرِ هفته‌هایشان ندارند، از کبرایِ قصه که تصمیمش را گرفت و تویِ همان روزها و حوالیِ دلخوشی و بارانِ بی‌شیله‌ی کودکیِ ما، خودش را جا گذاشت، از کوکب خانمی که دیگر نیست، و چوپانِ دروغگویی که شاید یک شب که ما حواسمان نبود، گرگ‌ها آمدند و همراهِ ترس‌هایِ کودکیِ ما، او را دریدند. امروز بچه‌ها ساده نیستند! همه‌چیز را می‌فهمند، هیچ غولی را باور ندارند و از هیچ دیوی هم نمی‌ترسند. و من از این ساده نبودن، و من از این نترسیدنِشان، می‌ترسم... ما کودکانگی و لبخند را در کودکیِ خودمان جا گذاشتیم، ما خودمان را و دلخوشی‌هایِ ساده‌ی خودمان را ادامه ندادیم! و حالا ما مانده ایم و کودکانی که "کودکانه" نمی‌خندند، که اشتیاقی برایِ هیچ‌چیز ندارند، که حواسشان به نوساناتِ ارز هست و تمامِ اخبارِ ریز و درشتِ روز را می‌دانند، کودکانی که زودتر از چیزی که فکرش را می‌کردیم، بزرگ شده‌اند... و من از این بزرگ شدن‌هایِ بی‌مقدمه می‌ترسم! #نرگس_صرافیان_طوفان #کودکی#خاطرات #تعطیلات_آخر_هفته #اشتیاق #ترس#دلهره#دلخوشی #بزرگ_شدن #پنجشنبه

. اگر #نوجوان شما با دوستان ناباب رفت و آمد دارد، باید آن را نوعی عدم تعادل درونی تلقی کرد که نشانه مشکلات عمیق تر است. پیش از آنکه در مسئله انتخاب دوست با فرزندتان وارد بحث شوید، حواس تان به این مسئله باشد که ممکن است #سرکشی و #طغیان او را تحریک کنید و این کار باعث تشدید این وضعیت شود. هر چند محدود کردن یک رابطه همواره یک گزینه محسوب می شود، با این حال بهتر است ابتدا دو اقدام زیر را مد نظر قرار دهید: ۱) فهرستی از وضعیت زندگی فرزندتان تهیه کنید. چه چیزی را در نظر نگرفته اید؟ آیا فرزندتان در کلاس های مدرسه یا ورزش خاصی شرکت می کند؟ آیا کار خلاقانه ای انجام می دهد؟ به دنبال فعالیت هایی باشید که باعث افزایش اعتماد به نفس فرزندتان می شود. او را در جمع بچه های هم سن و سال قرار دهید که به شکل مثبتی در او انگیزه به وجود آورد یا با افراد بزرگسالی ارتباط داشته باشد که مشوقان خوبی هستند. در اصل به جای حذف یک دوست بد، سعی نمایید تاثیر افراد مثبت را در زندگی فرزندتان بیشتر کنید. ۲) برای خودتان یک حامی پیدا کنید. نگرانی هایتان را با همسر، دوستان یا والدین دوستان نوجوان تان به مشارکت بگذارید. درباره ترس ها و ایده هایتان با هم صحبت کنید. والدینی که به نوعی ناجی دوران بلوغ فرزندشان هستند، می توانند کمک مفیدی به شما کنند. همراه با والدینی باشید که می دانند و درک می کنند که شما چه کاری می خواهید انجام دهید و از طرفی می توانند شما را در مسیر درست هدایت کنند. رابطه نزدیکی با فرزندتان داشته باشید و وقت بیشتری با هم سپری کنید. بیشتر از حرف زدن، بهتر است شنونده باشید و فعالیت هایی را بیابید که می توانید با هم از آن لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که گوش کردن از هر نصیحت ناخواسته یا انتقادی قدرتمندتر است. اکثر نوجوانان به حرف والدین خود در قالب تنبیه یا محدودیت چندان توجهی نمی کنند. به فرزندتان فرصت اشتباه بدهید؛ و درک و حمایت خود را به او نشان دهید #نوجوانی#بلوغ#دوست_ناباب