. معمولاً هدایایی که کودکان در سال‌های اول تولد دریافت می‌کنند، بیش از اینکه برای کودکان لذت بخش باشد، برای والدین آنها لذت بخش است. کودک یک یا دو ساله، تصور ذهنی مشخصی از مناسبتی خاص برای دریافت هدیه در ذهن ندارد. اغلب کودکان در سن ۳ سالگی به بعد نسبت به جشن تولد و فرارسیدن اعیاد و دریافت هدیه از اطرافیان، عکس العمل نشان می دهند و برای رسیدن این زمانهای خاص، روز شماری می کنند. قطعا وقتی کودک هدیه را از شخص خاصی دریافت می‌کند، این موضوع در ذهن او حک می شود هرچند که آن هدیه از ارزش مادی کمی هم برخوردار باشد. در رابطه با هدیه دادن به کودکان، مسئله محبت و عشق بسیار مهم است. یعنی به این واسطه می توان دریایی از محبت را به قلب کوچک کودکان جاری کرد. هدیه ای که به طور غیرمستقیم به کودک داده می شود هیچ‌گاه آن اثر محبت آمیز را میان کودک و شخص اهدا کننده ایجاد نمی کند. پس این نکته مهم است که به هنگام دادن هدیه، خود را به کودک نشان دهید تا بداند چه کسی به او هدیه داده است. برای هر هدیه زمان خاصی وجود دارد. هدایایی که هنوز برای سن و سطح ادارک و توانایی کودک زود است، سرگرمی و نشاط بازی را از آن می گیرند. هدایای گران قیمت را والدین از بیم شکستن و یا خراب شدن، اغلب با اکراه در اختیار فرزندان خود قرار می دهند، بنابراین کودکان نخواهند توانست با آرامش و فراغ خیال با آنها بازی کنند بهترین هدیه برای کودکان چیزی است که با آن بتوانند کاری انجام دهند، چیزی بسازند و آن را خراب کرده دوباره درست کنند و ضمن این فعالیت ها تجربیاتی کسب کنند و چیزی بیاموزند. #هدیه#هدیه_به_کودک#هدیه_تولد #تربیت_فرزند #تربیت_کودک #فرزندپروری #فرزند_پروری#عشق_به_فرزند #محبت_بهترین_هدیه_است #هدیه_گران_قیمت #بیرجند#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #مشاوره_تلفنی_آنلاین #

۱- هیچ وقت فرزند تون رو با کودک ۳_۴سال بزرگتر از خودش و یا حتی اقوام و آشنایان توی خونه تنها نذارید... ۲- بچه‌ها نباید وقتی با هم بازی می‌کنند و در اتاق رو ببندن! ۳- هرچند دقیقه یک بار به بهانه های مختلف به اون ها سر بزنید... ۴- حواستون به ساکت شدنشون باشه بیشتر این اتفاقات در سکوت میفته... حالا راهکار چیه؟؟؟ اگر وارد اتاق شدین و با صحنه دکتر بازی بچه ها مواجه شدین هول نکنین جیغ و داد و کتک کاری راه نندازین! سریع بگین این بازی خوبی نیست لباستون رو بپوشین بیاید تلویزیون یک کارتون خوشگل داره و بعد حتماً در تنهایی با کودکتون صحبت کنید و بهش قسمت های خصوصی و نحوه محافظت جنسی رو یاد بدین تا دیگه این اتفاق تکرار نشه! عکس العمل شما در مواجهه با این صحنه چه بوده؟ #دکتر_بازی_کودکان #خلوت_کودکانه #والدین_آگاه#تربیت_فرزند #آگاهی #فرزندپروری_مثبت #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. ۱. رانندگی یه مادر امروزی باید حتما رانندگی بلد باشه تا بتونه خیلی کارها رو بدون وابستگی بیش از اندازه به همسرش انجام بده و خودش هم راحت باشه! ۲. برنامه ریزی یه مادر موفق حتما برای همه کارهای روزمره اش برنامه داره و از شب قبلش میدونه که فردا باید چه کاری انجام بده و کجا بره و... اینجوری استرس بیخودی نداره! ۳. طرفدار فرزند یه مادر زرنگ در هر شرایطی طرفدار خانواده و فرزندشه، حتی اگر خیلی عصبانی باشه، از بچش بدگویی نمیکنه و در جمع تحقیقش نمیکنه ۴. تقسیم وظایف یه مادر امروزی سعی میکنه که در کارهای خونه و فرزندش، از همسرش کمک بگیره، چون میدونه نباید همه مسئولیت‌ها رو تنهایی به دوش بکشه... ۵. حفظ آرامش یه مادر امروزی سعی میکنه آرامش و شادی رو در خونه برقرار کنه، میتونه با انجام ورزش و یوگا و... به محیط خونه شادی و نشاط بده! ۶. احترام به خود یه مادر موفق هیچوقت خودش رو رها نمیکنه و به خودش میرسه و حتی اگر در روز ۱۰ دقیقه وقت خالی پیدا کنه، حتما به کاری که علاقه داره می‌پردازه، چون میدونه خودش و سلامتیش مهمه! #مادر#شاد#مادر#آرامش#استقلال#احترام#برنامه_ریزی #شادی#فرزندپروری_مثبت #مادر_خانه_دار#تربیت_فرزند #مادر_کارمند#کودک#نوجوان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ هیچ گاه در برابر دختر یا فرزند کوچک‌ترتان به نوجوانتان نگویید که تو بزرگی واین رفتارها ازتو بعید است.عادلانه قضاوت کنیدو به فرزندانتان بیاموزید که به یکدیگر احترام بگذارند. #قضاوت_عادلانه #کودک#نوجوان#خانواده#دختر#پسر#تربیت#فرزند_پروری#عالیه_هیبتی ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده