اگر فرزندتان هنوز وقتی اورا مینشانید قادر به حرکت از جایش نیست، و اورا داخل #صندلی‌خودرو کنار میز غذا روی زمین می گذارید مراقب غذا ها و نوشیدنی های داغ باشید،که موقع صرف روی او نریزد(اگر خواب است اورا زیر میز بگذارید که امن تر است). مراقب رومیزی پارچه ای باشید که کودک با یک چنگ میتواند آن را به هم بزند، اگر شیرمیدهید از غذاهایی که بایک دست میتوان خورد، سفارش دهید.از سوپ و چای و قهوه صرفنظر کنید.#گندمک یا #سرلاک کودک را همراه داشته و به او بدهید.حتما اسباب بازی به همراه ببرید. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

#صندلی‌خودرو(به هنگام خرید سعی کنید آخرین مدل موجود در بازار را تهیه کنید،تا فرزندتان راحت تر باشد).اگر جا دارید #کالسکه و پوشش ضد باران آن را بردارید.یک کیف شامل:#پوشک ،دستمال مرطوب، پماد سوختگی، دستمال کاغذی، کیسه پلاستیک، تشک پلاستیکی تعویض، چنددست لباس اضافی، پتوی کودک،دفترچه بیمه و شماره پزشک کودک، کیف کمک های اولیه، و شیشه شیر و فلاسک(مگر اینکه خودتان به او شیر دهید)، بطری آب، کرم ضد آفتاب، چند اسباب بازی یا جغجغه، میان وعده برای خود و فرزندان بزرگتر و... منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

کودک در#هواپیما ممکن است ساعتها فریاد بکشد،یا با #استفراغ همه جا را آلوده و تا آخرین دست لباس همراه را خیس کند. البته ممکن است #کودک تمام مسیر را بخوابد و تنها هنگام فرود آمدن هواپیما بیدار شود.برای کودکان زیر دو‌ماه،درصورت ممکن از هواپیما صرفنظر کنید، زیرا منبع میکروبهای مختلف هستند،شیر کمکی و آب جوش بردارید،به هنگام #پرواز آب بدن کم میشود، هم خودتان هم نوزاد آب و شیر میل کنید.هنگام بلند شدن و نشستن هواپیما به کودک شیر بدهید چون مکیدن گرفتگی گوش ناشی از تغیر فشار‌هوا را برطرف میکند.مراقب هجوم مسافران موقع ورود و خروج باشید.لباس‌اضافی و پوشک و نایلون و البته اسبابب‌بازی همراه داشته باشید. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

درصورت مشاهده هر یک از علائم زیر اورژانس را خبر کنید: #خواب‌آلودگی یا بیهوشی. وقتی کودکی در خانه مادهٔ سمی خورده باشد، خیلی مهم است که سریع ولی خونسرد عمل کنید. اقدامات اصلی: ۱. حفظ آرامش و بررسی وضعیت اول مطمئن شوید کودک راه هوایی، تنفس و هوشیاری دارد. چنانچه کودک ماده #سمی بلعیده و هنوز چیزی از آن در دهان دارد،آن را با انگشت‌هایتان خارج کنید و هر آنچه را خارج کرده‌اید برای بررسی و تجزیه بعدی نگه‌دارید. اگر کودک بیهوش است یا نفس نمی‌کشد یا علائم تحریک و ساییدگی شدید گلو, آب ریزش از دهان,مشکلات تنفسی دارد→ اورژانس (۱۱۵) را فوراً خبر کنید. ۲. تماس فوری با اورژانس یا مرکز کنترل مسمومیت‌ها در ایران شماره ۱۴۹۰ (مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم) یا ۱۱۵ را بگیرید. نام ماده، مقدار تقریبی، زمان مصرف و علائم کودک را بگویید. ۳. کارهایی که نباید انجام دهید استفراغ القا نکنید (با انگشت، نمک، شیر یا هر چیز دیگر)؛ چون ممکن است ماده سوزاننده باشد و مری و گلو را بیشتر آسیب بزند. آب، شیر یا نوشیدنی دیگر ندهید، مگر پزشک یا مرکز مسمومیت توصیه کند. زغال فعال یا داروهای خانگی بدون تجویز متخصص استفاده نکنید. ۴. اقدامات کمکی (در صورت نیاز) اگر ماده روی پوست یا لباس ریخته → سریع لباس آلوده را دربیاورید و پوست را با آب فراوان بشویید. اگر در چشم پاشیده → چشم‌ها را با آب تمیز حداقل ۱۵ دقیقه بشویید. ظرف یا بستهٔ مادهٔ سمی را همراه کودک به بیمارستان ببرید تا تیم درمان بداند چه خورده. ۵. انتقال به بیمارستان حتی اگر کودک ظاهراً حالش خوب است، باید حتماً توسط پزشک معاینه شود؛ چون برخی مواد اثر دیررس دارند.

یک #تب‌گیر شیشه‌ای، یک #ترمومتر دیجیتال, تب‌سنج نواری یک‌بار مصرف و یا ترمومتر گوش حتما در اختیار داشته شید. می‌توانید دمای بدن نوزاد را از طریق مقعد،زیربغل یا خواندن دمای پرده گوش اندازه بگیرید ولی نمیتوانید دمای بدن نوزاد را از طریق دهان یعنی قرار دادن تب گیر زیر زبان او اندازه بگیرید. زیرا ناراحت کننده است. احتمال دارد که نوزاد تب‌گیر را بجود یا به وسیله آن خفه شود. در صورت استفاده از تب‌گیر شیشه‌ای. کودک ممکن است نوک آن را گاز بگیرد و جدا کند. تبگیر دیجیتال استفاده راحت تری دارد و مناسبترین گزینه هستند. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

اگر نیش #زنبور یا #کنه بود سعی کنید ابتدا نیش را خارج کنید.روی زخم را با الکل یا آب‌و صابون #ضدعفونی کنید.با ماساژ دادن محل با آمونیاک رقیق شده يا قرار دادن خمیری از جوش‌شیرین و آب در محل نیش‌زدگی می‌توانید با بعضی از آثار سم مقابله کنید. در صورتی که کودک واکنش شدید یا ورم زیاد در ناحیه نیش زده شده و تپش شدید قلب, پوست عرق کرده و نمناک, کهیر یا مشکل تنفسی داشته باشد به اورژانس زنگ بزنید. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی