به طور کلی می‌توان گفت هر کلاسی برای کودکان باید چند #شرط داشته باشد تا آن را مجاز بدانیم: اول: کودک نسبت به آن #کلاس علاقه داشته باشد و با اکراه به کلاس نرود. دوم: در حد توان و فهم کودک باشد. اگر اینطور نباشد کودک نسبت به آن احساس منفی پیدا می‌کند. سوم: محتوای کلاس مفید باشد. چهارم: مربی آن کلاس #الگو ی خوبی برای او باشد و بتواند با او ارتباط صمیمی برقرار کند. پدر و مادر قبل از ثبت نام کودک در هر کلاسی بایستی به اين مسأله توجه کنند که «هدف آنها از ثبت نام در این کلاس چیست و چه فایده‌ای برای فرزندشان دارد». بنابراین کلاس #زبان و #چرتکه و ... اگر شروط فوق را داشته باشند، مشکلی ندارند. نکته‌ای درباره کلاس زبان: در یادگیری #زبان_انگلیسی باید این #فرهنگ را جا بيندازيم که #زبان_عربی هم به اندازه زبان انگلیسی کاربرد دارد و لازم است. لذا اگر کودک کلاس زبان انگلیسی می‌رود، زبان عربی را هم یاد بگیرد، زیرا با یاد دادن زبان انگلیسی ب کودک ناخواسته این فرهنگ را منتقل می‌کنیم که این زبان مهم است و باید حتما آن را بلد باشیم. آن وقت ممکن است فرزند ما در آینده به مسائلی شوق و رغبت پیدا کند که واقعا مطلوب نباشند. بنابر این اگر در کنار زبان انگلیسی، زبان عربی را هم به کودک #آموزش دهیم بسیار مفید است، البته باز هم در صورتی که شروط گفته شده را داشته باشد. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

در این دوره اصل در #آموزش، میل و #رغبت کودک است. ممکن است مادر يا مربی آنقدر با مهارت باشد که علاقه کودک را نسبت به مسائلی برانگیزاند که حتی بزرگ‌ترها به آن علاقه ندارند. بنابراین مهم این است که کودک آن آموزش را دوست داشته باشد، به او خوش بگذرد و طولانی و خسته‌کننده نیز نباشد. کودکان از سن سه سالگی می‌توانند #شنا یاد بگیرند، البته به شرط آنکه علاقمند باشند و آموزش متناسب با سن و درک‌شان باشد، زمانش کوتاه باشد و مربی‌شان را دوست داشته باشند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

در مورد #بد_غذایی ابتدا باید کودک از لحاظ #فیزیولوژی بررسی شود که به خاطر عدم تعادل #هورمون ها نباشد. اگر نبود #طبع کودک‌ را شناسایی کنیم که به چه غذاهایی تمایل دارد، غذاهای #سرد، #گرم، غذاهای انگشتی یا مایع و از طریق غذاهایی که دوست دارد مواد غذایی مفید دیگر را هم در غذایش بگنجانیم. یکی از علت های بدغذایی کودکان، خوردن #تنقلات است که بایستی حذف شود. یکی دیگر از علت های روانشناختی بد غذایی، اصرار بی جای والدین است. برای اصلاح الگو باید مدتی بی خیال غذا خوردن کودک شد و اجازه داد کودک برخی مواقع #گرسنه بماند، سپس به تدریج با پخت غذای مورد علاقه کودک و بازی های مختلف مانند اینکه خانه بسازیم و برویم داخل آن غذا بخوریم و #عروسک ها را هم بیاوریم و با هم غذا بخوریم و یا اسم #حیوانات مختلف را بگوییم و کودک نشان دهد که آن ها چطور غذا می خورند، غذا خوردن را برای کودک لذت بخش کنیم. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

روانشناس نمی تواند قبل از سن ۴ سالگی تشخیص #بیش_فعالی بدهد. بعدها هم اگر چنین تشخیصی بدهند، بیش فعالی به مرور زمان تا حد زیادی بهتر می شود و بخش کمی از آن ممکن است باقی بماند که اسم #اختلال به خود می گیرد. در سنین ۴-۳ سالگی هر قدر پدر و مادر بیشتر کودک را #تکریم کنند، در #آغوش بگیرند، ببوسند و به او #محبت کنند، احتمال اینکه رفتارهای کودک اصلاح بشود بیشتر می شود. به این منظور، محبت کردن به این کودکان پرتحرک، باید مکرر و زیاد در طول روز انجام شود که تفاوت واضحی با وضعیت عادی داشته باشد. در مورد کارهای خطرناک کودک گاهی لازم است #تنبیه کوچکی صورت بگیرد، مانند #محروم شدن از چیزی، به اتاق رفتن و فکر کردن، #ترشرویی والدین و...، این کارها در کنار محبت شدید و زیاد می تواند کمک کننده باشد. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

اگر ارتباط والدین با فرزند قوی و با کیفیت باشد، کودک بیشترین اثر را از پدر و مادر خویش می‌گیرد؛ فارغ از اینکه دیگران چه رفتار، خصوصیات و شرایطی دارند. اما این باعث نمی‌شود که ما از ارتباطاتی که داریم غافل شویم، چون دیگران هم به نوبه خود بر کودک ما اثر دارند به خصوص در سنین نوجوانی. پدر و مادر باید از ابتدا سعی کنند تا روابط خوبی برای کودک ایجاد کنند به این معنا که با خانواده‌هایی رفت و آمد کنند که با آنها هماهنگی بیشتری دارند؛ خانواده‌هایی که بچه‌های همسن با فرزندان آنها دارند و از لحاظ #عقیدتی و سبک زندگی شبیه‌شان هستند. توصیه ما این نیست که با #اقوام قطع ارتباط شود نه! این اشتباه است. اما می‌توان روابط با اقوام را در صورت لزوم محدود کرد و درکنار آن حتما روابطی را جایگزین کرد. مثل روابطی که می‌شود با دوستان #مسجدی و #هیئتی و خانواده‌های هم سبک خود برقرار کرد. این حلقه‌ها و شبکه‌ها می‌تواند بسیار مفید و موثر باشد و پدر و مادر باید برای این جمع‌ها، برنامه‌ها و #هیئت‌ها برنامه داشته باشند تا هم به بچه‌ها خوش بگذرد و هم متناسب با سن‌شان از جمع بهره‌مند شوند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

شروع به #تنهایی_خوابیدن کودکان در بازه سنی #تولد تا #هفت_سالگی، سن مشخصی ندارد. بسته به میزان #وابستگی کودکان و نیز دختر یا پسر بودنشان این مطلب متفاوت است. پدر ‌و مادر می توانند کودک را به این کار ترغیب کنند به اینگونه که اتاقش را جذاب کنند و یا مراسمی بگیرند و این #مستقل شدن را به بزرگ شدن او نسبت دهند. بهتر است این کار از حدود ۲-۳ سالگی به بعد اتفاق بیفتد و کودک برای خوابیدن در اتاق جدا ترغیب شود و در ابتدا پدر یا مادر در اتاقش بخوابند و بعد از اینکه کودک خوابید، آن جا را ترک کنند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ