نام بازی: بادکنک بازی #بازی_ابزاری گروه سنی: ۱ تا ۳ سال وسایل لازم : بادکنک – چسب رنگی و ساده – چسب کاغذی – نخ – خودکار و ماژیک مراحل بازی : ۱) اول بادکنک ها رو در اختیار بچه ها میذاریم تا خودشون لمسش کنن و با جنس اش آشنا بشن ، در این بین میشه رنگ های بادکنک ها رو هم به بچه ها گفت. ۲) میشینیم رو زمین دور هم و بادکنک ها رو به هم میندازیم. ۳) دیدن باد شدن بادکنک ها و بعد رها شدن بادکنک باد شده خودش بازی جذابی برای بچه های به این سن است . ۴) حالا بالا انداختن بادکنک و بازی بپر بپر و بدو بدو. ۵) به بادکنک ها نخ می بندیم و میدیم دستشون که باهاش بدوند یا اینکه نخ رو به شلوارشون وصل می کنیم بعد میگیم که بدوند . ۶) بادکنک رو با نخ بالا نگه میداریم تا بچه ها بهش ضربه بزنن ، میشه برای تشویق بچه ها چسب رنگی به بادکنک وصل کنیم و در حالی که بادکنک رو بالا نگه داشتیم بگیم چسب رو بکنن. ۷) دوباره بازی نشستنی میشه ، چسب های رنگی رو در اختیار بچه ها میذاریم و چسبوندن رو بادکنک رو یادشون میدیم. در این حین باز در مورد رنگ ها صحبت می کنیم. ۸) حالا چسب های ساده و کاغذی رو میاریم ، کم کم خودکار و ماژیک ها رو هم وارد می کنیم ، و شرایط نقاشی رو بادکنک فراهم میشه. به بچه ها میگیم خودشون با رنگ کردن چسب های ساده چسب های رنگی بسازن. ۹) حالا یه طرف اتاق یه چسب کاغذی پهن رو برعکس نگه میداریم. بچه ها بادکنک های باد شده رو از یه طرف اتاق بدو بدو میبرن و می چسبونن به چسب کاغذی و بعد که همه بادکنک ها رو چسبوندن حالا برعکس باید بدو بدو بادکنک ها رو از چسب بکنند و برن بندازن تو یه سبد اون سر اتاق

(ورق بزنین) 🎉چند ایده از ساخت کاردستی با کارتن مقوایی 📦 #کاردستی_بازی

(ورق بزنین) #کاردستی_تزیینی #تقویت_مهارت_دست_ورزی #بازی_هدفمند 🖤کم کم رسید حال و هوای محرمت آماده می شویم برای محرمت🖤 حالا که کم کم همه جا رنگ و بوی محرم و عزا گرفته، خوبه که ما هم یه هیئت کوچک خانگی برای کوچولوهامون فراهم کنیم. پس دست به کار بشین. ساخت این ریسه ها با مقوا و کاغذ رنگی، خیلی ساده ست. از کوچولوتون بخواین با نقاشی یا کلاژ، هر جور دوست داره روی اون ها رو تزیین کنه.

بازی و کارِ خونه #تجربه_مادرانه #بازی_حسی #بازی_حرکتی یه زمان هایی میخوایم مسئولیت هایی از کار های خونه رو به بچه ها بسپاریم. خوبه که اون ها رو هم با خلاقیتمون تبدیل به بازی کنیم تا هم بچه ها کیف کنن، هم مسئولیت پذیر بار بیان و هم راحت تر همکاری کنن. مثلا: ۱. قطار جمع و جور: اسم اولین بازی، قطار جمع و جور هست. وقتی که بعد از بازی، حسابی خونه یا اتاق پر از اسباب بازی شده و نیاز به یک کار دست جمعی برای مرتب کردن داریم. بچه ها پشت هم صف میشن و هرکدوم واگن یه مدل اسباب بازی میشن(اینجاست که فرزند بیشتر ، زندگی بهتر معنی پیدا میکنه😉) مثلا یکی واگن لگوها، یکی واگن حیوانات و ... حالا با درآوردن صدای قطار، شروع به حرکت دور اتاق میکنیم و هرکس به اسباب بازی مربوط به خودش که رسید باید برش داره و تو سبد یا کیسه ای که دستشه بندازه. تا جایی که میشه با این روش اسباب بازی ها رو جمع و جور میکنیم. ۲. بازی برای انداختن سفره غذا: وسایلی از سفره غذا رو که کودک توانایی حملش رو داره، میدیم تا با بازی ببره. مثلا میگیم بشقاب ها رو با قدم های فیلی ببر و با قدم های خرگوشی برگرد. قاشق ها رو با قدم های موشی ببر و با قدم های کانگورویی برگرد. ۳. آب بازی برای گردگیری: خب این دیگه واضح ترین بازیه. به جای شیشه شور، آب رو تو بطری اسپری میریزیم و با یه دستمال در اختیار کودک میذاریم. از آب بازی و تمیزکاریش کلی کیف میکنن. ۴. کف بازی و حباب بازی: از حدود ۴ سالگی میتونیم مسئولیت شستن لباس های کوچک مثل جوراب رو به کودک بسپاریم. کافیه یه تشت آب و کف درست کنیم تا در حین شستن لباس، یه کف بازی حسابی و یا حباب بازی هم بکنن. ۵. بازی با آشپزی: شراکت تو آشپزی به تنهایی انقد برای بچه ها جذابه که نیازی نیست بازی خاصی همراهش کنیم و اصلا خودش بازی محسوب میشه. مثل خمیر بازی برای شیرینی پختن، یا ورز دادن مواد کوفته و ... شما چه بازی هایی رو با مسئولیت ها و کارهای خونه همراه میکنین؟

#دل_نوشته بازی با دوستان خدا بچه که بودیم اولین و دست به نقد ترین بازی در جمع هم سن و سال های مان قایم باشک بود در خانه هایی که حیاط هایی بزرگ داشتند چقدر ساده بودیم پشت پرده پنهان می شدیم اما پاهای مان پیدا بود شاید هم سادگی نبود از پنهان کاری بدمان می آمد حالا که بزرگ.....نه! کوچک شده ایم باز هم قایم باشک بازی می کنیم اما دیگر کسی چشم نمی گذارد همه چشم هایمان را به روی حقیقت بسته ایم در همین حال پنهان می شویم پشت پرده‌ای که حتی نوک انگشت حقیقت مان هم پیدا نباشد قایم باشک کودکانه مان که تمام می شد کنار هم می نشستیم می گفتیم و می خندیدیم اما قایم باشک بازی کوچکانه مان کِی تمام می شود؟ نمی دانم؛ اما می دانم باید کودک شد. راه همین است. کودک نیستیم که حوصله بازی کردن با کودکانمان را نداریم بازی کردن با کودکان نشانه بزرگی است. اگر کودک شدیم بی آنکه کوچک شویم حس کودکان به بازی را می فهمیم و هم بازی کودک خواهیم شد بازی هایی که عبادت است. خدایا! من میدانم که تو بازی با کودکان را دوست داری و یقین دارم که لبخندِ نشسته بر لب هر کودکی دل فرشته ها را شاد می‌کند. محبوب بی همتا! من برآنم برای رها شدن از دامی که دنیا برایم گسترده به جای بازیچه شدن ، با دوستان تو بازی کنم. می دانم در خانه‌ام کسی از کودکم به تو نزدیکتر نیست. کودکم، بوی تو را می دهد. من با کودکم بازی می‌کنم تا از بندِ کوچک بودنم رها شوم و با نزدیک شدن به تو طعم بزرگ بودن را بچشم کمکم کن بزرگ شوم به اندازه‌ای که شایسته نام "انسان" گردم. آمین! #کتاب_من_دیگر_ما

فوتبال دستی خونگی! #تقویت_مهارت_حرکتی_درشت #تقویت_هماهنگی_چشم_ودست ابزار لازم: جعبه، نی، گیره لباس، توپ پینگ پنگ یا هر توپی در سایز کوچک. فکر میکنم نحوه ساختنش با توجه به تصویر مشخصه و نیاز به توضیح نداره 😉