چنانچه سن #نوزاد بیش از یک ماه باشد, تماس سریع با #پزشک ضرورتی ندارد. ولی در موارد زیر تماس ضروری است: نوزاد کمتر از #شش_ماه و دمای بدنش بیش از ۳۸/۲ درجه است. نوزاد بیش از شش ماه و دمای بدنش بیش از ۳۹/۴ درجه است. #تب او بیش از دو روز ادامه یافته است. داشتن تب،سختی و خشکی ماهیچه‌های گردن از علائم #مننژیت است. کودک بسیار خواب آلود است. #تهوع مداوم یا مشاهده خون در استفراغ. کودک کم آب به نظر میرسد(#پوشک کمتر استفاده میکند) وجود مشکل تنفسی(پوست بین دنده ها با تنفس به داخل کشیده میشود) لبها و ناخن کبود، #سرفه مداوم و #کهیر از علائم تب است منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

ابتدا اجازه دهید خود کودک #سرفه و گلویش را صاف کند. در صورت ناتوانی در #تنفس, به آورژانس تلفن بزنید و سپس او را روی دست‌ها و یا دامن خود قرار دهید؛ به‌طوری که سرش پایین‌تر از سینه قرار داشته باشد. دست را زیر گردن و سراو قرار دهید. با استفاده از بالای کف دست. پنج فشار سریع بین تیغه شانه او وارد آورید. اگر هنوز تنفس نمی کند، او را روی فرش به پشت بخوابانید و با دو انگشت پنج باربین استخوان جناغ سینه را فشار دهید. این دو حرکت را تکرار کنید. مانور هایم‌لیخ، را انجام ندهید؛ استخوانها و اندامهای کودک بسیار شکننده اند. منبع: کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

#روروئک در براه افتادن کودک به او کمکی نمی کند. علاوه براینکه بالقوه #خطرناک است و #کودک را در معرض خطر دسترسی به اشیای خطرناک مثل اجاق خوراک‌پزی داغ یا سقوط از پله‌ها قرار می‌دهد. ممکن است با #رشد و تکامل #مهارتهای_حرکتی او در تعارض باشد.کودکانی که روزانه دو و نیم ساعت از روروئک استفاده می‌کنند،در راه رفتن و سایر نقاط عطف مهارتهای حرکتی دچار تأخیر می‌شوند. دلیل: روروکها رفتن به محلهای مورد علاقه کودک را برای او آسان می‌سازند و در نتیجه کودک ناکامی و سرخوردگی را که #انگیزه رشد مهارتهای حرکتی او است تجربه نمی کند. کودکان هنگام برداشتن اولین قدمهایشان, نیازمند مشاهده نحوه انجام این کار هستند،اما در بسیاری از انواع روروئکها پاهای کودک از دید او مخفی می‌شوند. منبع: کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

در سنین نوپایی (حدود ۱ تا ۳ سالگی)، کودکان کنجکاوتر از همیشه‌اند؛ راه می‌روند، بالا می‌روند، می‌چرخند و هرچیز تازه‌ای را لمس می‌کنند. همین ویژگی رشد طبیعی آن‌ها را در معرض خطرهای کوچک اما جدی قرار می‌دهد. ایجاد محیطی امن در خانه به معنی محدود کردن کودک نیست، بلکه فراهم‌کردن فضایی است که بتواند آزادانه و بدون خطر بازی و کشف کند. 🏡 **نکات مهم برای ایمنی خانه:** **✨ برق و وسایل الکتریکی:** * همه‌ی پریزها را با درپوش مخصوص بپوشانید. * سیم‌ها را کوتاه کرده یا پشت مبلمان پنهان کنید. * وسایل برقی کوچک (اتو، سشوار، کتری برقی و...) را پس از استفاده فوراً از برق بکشید. **🧴 مواد خطرناک و داروها:** * مواد شوینده، دارو، الکل و عطر را در قفسه‌های بلند یا در کابینت‌های قفل‌دار نگه دارید. * هیچ‌وقت مواد شیمیایی را در بطری نوشیدنی یا ظرف خوراکی نریزید (ممکن است کودک اشتباه بگیرد). **🔪 وسایل آشپزخانه:** * کشوها و کابینت‌های پایین را با قفل ایمنی ببندید. * چاقو، قیچی، خلال‌دندان و وسایل تیز را در قفسه‌های بالاتر بگذارید. * هنگام آشپزی کودک را در آغوش یا نزدیک اجاق قرار ندهید. **🪜 مبلمان و وسایل سنگین:** * کتابخانه، میز تلویزیون و کمد را با گیره به دیوار ثابت کنید تا در صورت بالا رفتن کودک واژگون نشوند. * گوشه‌های تیز میز و مبلمان را با محافظ نرم بپوشانید. * تلویزیون نباید روی میز سبک یا لق قرار گیرد. **🚪 پنجره، راه‌پله و درها:** * برای پنجره‌ها قفل ایمنی نصب کنید و از بالا باز شوند. * درهای منتهی به بالکن را همیشه قفل نگه دارید. * نرده راه‌پله باید ارتفاع مناسب داشته باشد و فاصله میله‌ها کمتر از ۱۰ سانتی‌متر باشد. **🚿 حمام و آب:** * کودک را هیچ‌گاه حتی برای چند ثانیه تنها در وان یا کنار آب نگذارید. * دمای آب را قبل از حمام امتحان کنید (حدود ۳۷ درجه مناسب است). * سطل آب را خالی بگذارید؛ حتی عمق کم هم خطرناک است. **🔥 گرما و آتش:** * بخاری، شومینه و سماور را با حفاظ فلزی بپوشانید. * کبریت، فندک و شمع را دور از دسترس کودک نگه دارید. * سیم بخاری یا اتو را آویزان نگذارید. **🧸 اسباب‌بازی و خفگی:** * اسباب‌بازی‌ها باید متناسب با سن کودک و بدون قطعات کوچک قابل بلع باشند. * تکه‌های کوچک، سکه، دکمه و باتری را از دسترس خارج کنید. * در زمان غذا خوردن، از دادن خوراکی‌های گرد و سفت (مثل انگور درسته، بادام یا هویج خام) بدون خردکردن خودداری کنید. 💛 **یادآوری مهم:** بهترین راه حفظ ایمنی کودک، **نظارت مستقیم و پیش‌بینی خطرهاست.** هر چند دقیقه در خانه نگاهی از زاویه‌ی دید کودک بیندازید؛ هر چیزی که برای تو بی‌خطر است، از نگاه او ممکن است هیجان‌انگیز و خطرناک باشد.

هنگام بیماری کودک، وقت و انرژی خودرا به #نظافت و آشپزی و شستن لباس ها صرف نکنید. احتمال بازگشتن #کودک به قهقرا را در نظر بگیرید. کودک ممکن است #بهانه گیری کند وخواسته های مخالف میل شما داشته باشد،با او مقابله نکنید و آنچه را میل دارد در اختیارش قرار دهید. ممکن است چندین بار در طول شب #بیدار شود و گاهی ساعتها بیدار بماند. بیهوده در اتاق تاریک به امید خواباندن مجدد او و سپس به خواب رفتن خود،با بی‌حوصلگی قدم نزنید. تلویزیون تماشا کنید.حتی می‌توانید چند عدد حوله روی کف اتاق پهن کنید و همراه کودکتان آنجا دراز بکشید.*مراقبت از کودک دشوار و مراقبت از کودک #بیمار بسیار مشکل تر است،بنابراین با آرامش،کارهای روزانه خود را به زمان دیگر موکول کنید.و به خاطر داشته باشید که این زمان دشوار میگذرد و به زندگی عادی برمیگردید.* منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

درصورت مشاهده هر یک از علائم زیر اورژانس را خبر کنید: #خواب‌آلودگی یا بیهوشی. وقتی کودکی در خانه مادهٔ سمی خورده باشد، خیلی مهم است که سریع ولی خونسرد عمل کنید. اقدامات اصلی: ۱. حفظ آرامش و بررسی وضعیت اول مطمئن شوید کودک راه هوایی، تنفس و هوشیاری دارد. چنانچه کودک ماده #سمی بلعیده و هنوز چیزی از آن در دهان دارد،آن را با انگشت‌هایتان خارج کنید و هر آنچه را خارج کرده‌اید برای بررسی و تجزیه بعدی نگه‌دارید. اگر کودک بیهوش است یا نفس نمی‌کشد یا علائم تحریک و ساییدگی شدید گلو, آب ریزش از دهان,مشکلات تنفسی دارد→ اورژانس (۱۱۵) را فوراً خبر کنید. ۲. تماس فوری با اورژانس یا مرکز کنترل مسمومیت‌ها در ایران شماره ۱۴۹۰ (مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم) یا ۱۱۵ را بگیرید. نام ماده، مقدار تقریبی، زمان مصرف و علائم کودک را بگویید. ۳. کارهایی که نباید انجام دهید استفراغ القا نکنید (با انگشت، نمک، شیر یا هر چیز دیگر)؛ چون ممکن است ماده سوزاننده باشد و مری و گلو را بیشتر آسیب بزند. آب، شیر یا نوشیدنی دیگر ندهید، مگر پزشک یا مرکز مسمومیت توصیه کند. زغال فعال یا داروهای خانگی بدون تجویز متخصص استفاده نکنید. ۴. اقدامات کمکی (در صورت نیاز) اگر ماده روی پوست یا لباس ریخته → سریع لباس آلوده را دربیاورید و پوست را با آب فراوان بشویید. اگر در چشم پاشیده → چشم‌ها را با آب تمیز حداقل ۱۵ دقیقه بشویید. ظرف یا بستهٔ مادهٔ سمی را همراه کودک به بیمارستان ببرید تا تیم درمان بداند چه خورده. ۵. انتقال به بیمارستان حتی اگر کودک ظاهراً حالش خوب است، باید حتماً توسط پزشک معاینه شود؛ چون برخی مواد اثر دیررس دارند.