کودکان نیز مانند همه ما سرما می‌خورند. عامل سرماخوردگی یک ویروس است و معمولا منجر به علائم خفیفی در بدن کودک شما می‌شود (گرفتگی یا آبریزش بینی، تب خفیف و سرفه)، آر.سی.وی یا ویروس سین سیشیال تنفسی دیگر بیماری رایج تنفسی است. آر.سی.وی معمولا موجب علائمی شبیه سرماخوردگی خفیف می‌شود اما گاهی اوقات می‌تواند شدیدتر شود. دستورالعمل‌های زیر به شما کمک می‌کند بدانید چه موقع با پزشک تماس بگیرید یا مراقب اضطراری دریافت کنید. در رابطه با سرماخوردگی‌های خفیف، معمولا درمان خاصی وجود ندارد. با این همه اگر آبریزش یا گرفتگی بینی زیاد شود شیرخوردن و مکیدن شیر از بطری برای کودک دشوار می‌شود. به علّت اینکه کودک نمی‌تواند فين کند. ممکن است مخاط بینی او را به‌وسیله کشیدن با یک سرنگ حبابی، تمیز کنید. همچنین با پزشکتان در رابطه با استفاده از آب گرم با قطره‌های بینی حاوی محلول نمک برای شل کردن مخاط خشک شده قبل از بیرون کشیدن. صحبت کنید. بدون مشورت با پزشک، برای کودکتان دارو تجویز نکنید. بهترین چیزی که شما می‌توانید برای سرماخوردگی و بیماری‌های دیگر انجام دهید پیشگیری از آن‌هاست. دستورالعمل‌های زیر را دنبال کنید: دستانتان را بشویید. قبل از تماس با کودکتان دستانتان را با آب و صابون بشویید و از دیگران هم بخواهید همین کار را انجام دهند. در خانه بمانید و تا حد امکان کودکتان را در خانه نگهدارید. مخصوصا از بردن کودکتان به مکان‌های پرجمعیت مانند فروشگاه‌های خرید، رستوران‌ها و مساجد اجتناب کنید. افراد مریض را از کودکتان دور نگهدارید. افرادی را که سرما خورده‌اند، نظیر برادر و خواهرهایتان؛ دور از کودکتان نگهدارید. پدر و مادرها و افرادی که مریض هستند بایستی ماسک بپوشند و از بوسیدن کودک خوددداری کنند. سیگار نکشید يا اجازه سیگار کشیدن به دیگران در نزدیکی کودک خودتان ندهید. قرار گرفتن در معرض تنباکو می‌تواند شدّت ویروس و عفونت‌ها را افزایش دهد. در صورت اطلاع از هر یک از موارد زیر با پزشک کودکتان تماس بگیرید: ▪︎ تب (درجه حرارت بالای ۹۹/۵ درجه فارنهایت یا ۳۷/۸۵ درجه سانتیگراد) ▪︎خوردن ضعیف یا کج خلقی زیاد ▪︎نفس کشیدن سریع‌تر از ۶۰ بار در دقیقه ▪︎سرفه یا عطسه کردن در موارد زیر به مراقبت‌های اورژانس مراجعه کنید: ▪︎نفس کشیدن سخت (فرورفتگی قفسه سینه با تنفس) ▪︎پوست و لب‌های کبود یا تیره ▪︎خواب‌آلودگی زیاد، منگی یا به سختی بیدار شدن از خواب منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

#برفک یک #عفونت مخمر مانند در دهان کودک است. این عفونت ممکن است همچون دانه‌های کمی برآمده سفید و یا مایل به خاکستری شبیه به شیر بسته شده بر روی زبان، سقف دهان، لب‌ها يا گلو به نظر برسد. این دانه‌ها چسبناک هستند و به آسانی با آب پاک و محو نمی‌شوند. در صورت پاک کردن و مالش بافت زیرین آن‌ها آسیب می‌بیند و دچار خونریزی می‌شوند. علائم دیگر برفک ممکن است شامل بی‌قراری، تغذیه کم و ادرار سوختگی مکرر در نوزاد باشد. ادرار سوختگی ممکن است در نتیجه عفونت‌های برفکی دارای نوک قرمز بوجود بياید. در صورتی که از سینه خود به نوزادتان شیر می‌دهید و نوزادتان دارای برفک باشد. ممکن است پستان شما نیز دارای عفونت باشد که می‌تواند موجب ترک خوردن نوک پستان، خارش یا سوزن سوزن شدن آن بشود. نوک پستان‌ها ممکن است قرمز، متورّم يا دردناک شود. در صورتی که عفونت واژینالی دارید، از شستن دست‌هایتان به طور کامل مطمئن شوید، بطوری که عفونت را به کودکتان منتقل نکنید. برفک و دیگر عفونت‌ها با درمان دارویی و یا پماد درمان می‌شوند. بیشتر وقت‌ها ممکن است شما و کودکتان به‌طور هم‌زمان درمان شوید. داروهای تجویز شده معمولا از ترکیباتی مانند کلوتریمازول-نیستاتین-فلوکونازول و ایتراکونازول ساخته می شود که پزشک براساس نوع میکرو ارگانیسم تجویز می کند.دارو به شکل مایع است وبا قطره چکان بلافاصله پس از غذا ویا حداقل ۱۰دقیقه قبل از غذا باید مصرف شود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

در صورتی که درجه حرارت بدن کودک بیشتر و یا پایین‌تر از حد طبیعی باشد با پزشک تماس بگيرید. تنها موقعی که فکر می‌کنید پسر کوچولویتان مریض است درجه حرارت بدن او را اندازه بگیرید. موضع اندازه‌گیری درجه حرارت : در کودکان کمتر از سه ماه ٩۰(‏ روزه) از درجه حرارت زیر بغل استفاده کنید. این روش، روشی ایمن و مناسب برای جدا کردن و نصب کردن است. درجه حرارت طبیعی بدن نوزاد: درجه حرارت زیر بغل بین ۹۷/۷ درجه فارنهایت (۳۶/۵درجه سانتیگراد) و ۹۹/۵ درجه فارنهاییت (۳۷/۵ درجه سانتیگراد) است. چگونگی اعمال درجه حرارت زیر بغل : اطمینان حاصل کنید که زیر بغل نوزاد خشک است. نوک ترمومتر را در زیر بغل نوزاد، مستقیما در مقابل پوست او قرار دهید (پوست نباید کاملا نوک ترمومتر را بپوشاند). بازوی نوزاد را با نگه‌داشتن آرنج در مقابل قفسه سینه بر روی بدن قرار دهید. برای تعیین اینکه چه مدت بایستی ترمومتر را قبل از خواندن آن در مکان موردنظر خود قرار دهید دستورالعمل‌های روی ترمومتر را دنبال کنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

این نشانه‌ها یک اصطلاح موهوم برای نواحی صورتی یا قرمز رنگی است که اغلب بر روی پلک، پیشانی و پشت گردن نوزادان دیده می‌شود. این نشانه‌ها به علت رگ‌های خونی که نزدیک به سطح پوست هستند ایجاد می‌شود. این علائم معمولا تا اواخر سال دوم زندگی کودک ناپدید می‌شوند. نشانه‌های بدو تولد در نیمی از نوزادان، مخصوصا آنهایی که پوست لطیف‌تری دارند بوجود می‌آید. #مشخصات_ظاهری_نوزاد منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

🚗 **اهمیت صندلی ماشین برای نوزاد:** استفاده از صندلی مخصوص نوزاد در خودرو یکی از مهم‌ترین راه‌های پیشگیری از آسیب‌های جدی در تصادفات است. حتی در مسیرهای کوتاه و زمانی که خودرو با سرعت پایین حرکت می‌کند، نوزاد باید در صندلی ایمن و استاندارد قرار گیرد، نه در بغل والدین یا روی صندلی معمولی. صندلی ماشین با کمربندهای مخصوص و زاویه مناسب، بدن و سر نوزاد را در جای خود نگه می‌دارد و از حرکت ناگهانی در هنگام ترمز یا تصادف جلوگیری می‌کند. 🍼 **نکات ایمنی در استفاده از صندلی ماشین:** صندلی نوزاد باید همیشه در صندلی عقب خودرو و در جهت خلاف حرکت نصب شود (تا حدود ۱۲ تا ۱۸ ماهگی یا تا زمانی که وزن و قد نوزاد اجازه دهد). زاویه پشتی باید حدود ۴۵ درجه باشد تا تنفس نوزاد راحت بماند. کمربندهای صندلی را طوری ببندید که محکم باشد اما به بدن نوزاد فشار نیاورد، و بند روی شانه‌ها در ارتفاع مناسب قرار گیرد. هرگز صندلی را روی صندلی جلویی که ایربگ فعال دارد نصب نکنید. 💛 **نکات تکمیلی برای ایمنی بیشتر:** * از نصب درست صندلی اطمینان حاصل کنید؛ بیشتر صندلی‌ها دارای شاخص رنگی یا صدای کلیک هستند که نشان می‌دهد قفل ایمنی به‌درستی بسته شده است. * هرگز از صندلی ماشینی که قبلاً در تصادف بوده استفاده نکنید، حتی اگر سالم به‌نظر برسد. * صندلی را با توجه به قد و وزن نوزاد انتخاب کنید و با رشد او، ارتفاع بندها و وضعیت صندلی را تنظیم کنید. * در روزهای گرم، قبل از قرار دادن نوزاد در صندلی، دمای کمربند و پارچه صندلی را بررسی کنید تا باعث سوختگی پوست حساس او نشود. * و در نهایت، **هرگز نوزاد را حتی برای چند دقیقه تنها در خودرو رها نکنید** — دمای داخل خودرو می‌تواند در چند دقیقه به سطح خطرناک برسد.

حرکت چشم ناهماهنگ مسئله‌ای مشترک در نوزادان است. بارها ممکن است اینگونه به نظر برسد که چشم‌ها به‌طور مستقل حرکت می‌کنند، این حالت طبیعی است. هماهنگی حرکات چشم به تدریج همگام با رشد عصب‌ها و عضله‌های ‌چشم اتفاق می‌افتد. نهایتا، حرکت چشمی مناسب معمولا تا سه یا چهار ماهگی دیده می‌شود. در نوزادان، حرکات اتفاقی و نامنظم طبیعی است. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد